حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ السَّاعِدِيِّ، الْمَالِكِيِّ أَنَّهُ قَالَ اسْتَعْمَلَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ - رضى الله عنه - عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنْهَا وَأَدَّيْتُهَا إِلَيْهِ أَمَرَ لِي بِعُمَالَةٍ فَقُلْتُ إِنَّمَا عَمِلْتُ لِلَّهِ وَأَجْرِي عَلَى اللَّهِ . فَقَالَ خُذْ مَا أُعْطِيتَ فَإِنِّي عَمِلْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَمَّلَنِي فَقُلْتُ مِثْلَ قَوْلِكَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أُعْطِيتَ شَيْئًا مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْأَلَ فَكُلْ وَتَصَدَّقْ " .
Ибн ас-Сўидий ал-Моликий айтди: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллаҳу анҳу) мени садақа (закот йиғиш)га ишлатди (тайин қилди); мен ундан бўшаганимда ва уни унга топширганимда, у менга умола (хизмат ҳақи) буюрди. Мен: «Мен фақат Аллаҳ учун ишлади м, ажрим Аллаҳ зиммасида» дедим. У: «Сенга берилганни ол; чунки мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида ишлади м, у мени ишлатди (ҳақ берди); мен ҳам сенинг сўзинг мислини айтдим. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: ‹Сўрамай туриб сенга бир нарса берилса, егин ва садақа қилгин› деди» деди.