أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ السَّاعِدِيِّ الْمَالِكِيِّ، قَالَ اسْتَعْمَلَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رضى الله عنه عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنْهَا فَأَدَّيْتُهَا إِلَيْهِ أَمَرَ لِي بِعُمَالَةٍ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّمَا عَمِلْتُ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَجْرِي عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ . فَقَالَ خُذْ مَا أَعْطَيْتُكَ فَإِنِّي قَدْ عَمِلْتُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ قَوْلِكَ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أُعْطِيتَ شَيْئًا مِنْ غَيْرِ أَنْ تَسْأَلَ فَكُلْ وَتَصَدَّقْ " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга ал-Лайс Букайрдан, у Буср ибн Саиддан, у Ибнус-Соидий ал-Моликийдан ривоят қилдики, у деди: Умар ибнул-Хаттоб (розияллаҳу анҳу) мени садақа (йиғиш) ишига тайинлади. Мен ундан бўшаб, уни унга топширганимда, у менга иш ҳақи (беришни) буюрди. Мен унга: «Мен буни фақат Аллаҳ азза ва жалла учун қилдим, менинг ажрим Аллаҳ азза ва жалла зиммасидадир,» дедим. Шунда у: «Мен сенга бераётган нарсани ол, чунки мен ҳам Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида (шундай) ишлаган эдим ва мен ҳам сеникига ўхшаш (гап) айтган эдим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Сенга сўрамасдан бирор нарса берилса, (уни) е ва садақа қил,» дедилар,» деди.