أَخْبَرَنِي الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى " . قَالَ حَكِيمٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ أَرْزَأُ أَحَدًا بَعْدَكَ حَتَّى أُفَارِقَ الدُّنْيَا بِشَىْءٍ .
Менга ар-Рабииъ ибн Сулаймон ибн Довуд хабар берди, у деди: бизга Ишоқ ибн Бакр ривоят қилди, у деди: менга отам ривоят қилди, у Амр ибнул-Ҳорисдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибнуз-Зубайр ва Саид ибнул-Мусайябдан (ривоят қилдики), Ҳаким ибн Ҳизом деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан тиладим, у менга бердилар; сўнг яна тиладим, у менга бердилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Ҳаким, албатта, бу мол шириндир. Бас, ким уни нафс саховати (кўнгил поклиги) билан олса, унга унда барака берилади; ким уни нафс очкўзлиги билан олса, унга унда барака берилмайди ва у еб тўймайдиган кишига ўхшайди. Юқори (берувчи) қўл қуйи (олувчи) қўлдан яхшироқдир,» дедилар. Ҳаким деди: мен: «Ё Расулуллаҳ, сизни ҳақ билан жўнатган Зот ҳаққи, мен сиздан кейин дунёдан ажрагунимча ҳеч кимдан бирор нарса (сўраб) камайтирмайман (тиламайман),» дедим.