أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِطِيبِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى " .
Бизга Абдулжаббор ибнул-Ало ибн Абдулжаббор хабар берди, у Суфёндан, у аз-Зуҳрийдан (ривоят қилди), у деди: менга Урва хабар берди, у Ҳаким ибн Ҳизомдан (ривоят қилдики), у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан тиладим, у менга бердилар; сўнг яна тиладим, у менга бердилар; сўнг яна тиладим, у менга бердилар. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Ҳаким, албатта, бу мол кўкаламзор (каби) чиройли ва шириндир. Бас, ким уни кўнгил поклиги билан олса, унга унда барака берилади; ким уни нафс очкўзлиги билан олса, унга унда барака берилмайди ва у еб тўймайдиган кишига ўхшайди. Юқори (берувчи) қўл қуйи (олувчи) қўлдан яхшироқдир,» дедилар.