حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي، ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي، ثُمَّ قَالَ لِي " يَا حَكِيمُ، إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرٌ حُلْوٌ، فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ، وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ، وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى ". قَالَ حَكِيمٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ أَرْزَأُ أَحَدًا بَعْدَكَ شَيْئًا حَتَّى أُفَارِقَ الدُّنْيَا. فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَدْعُو حَكِيمًا لِيُعْطِيَهُ الْعَطَاءَ، فَيَأْبَى أَنْ يَقْبَلَ مِنْهُ شَيْئًا، ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ دَعَاهُ لِيُعْطِيَهُ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ، إِنِّي أَعْرِضُ عَلَيْهِ حَقَّهُ الَّذِي قَسَمَ اللَّهُ لَهُ مِنْ هَذَا الْفَىْءِ، فَيَأْبَى أَنْ يَأْخُذَهُ. فَلَمْ يَرْزَأْ حَكِيمٌ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تُوُفِّيَ.
Муҳаммад ибн Юсуф бизга айтди, Авзўий бизга айтди, Зуҳрийдан, Саъид ибнул-Мусайяб ва Урва ибн Зубайрдан: Ҳаким ибн Ҳизом розияллаҳу анҳу деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўрадим, у менга берди; сўнг сўрадим, берди; сўнг менга: «Эй Ҳаким, албатта бу мол кўкалам ва шириндир. Ким уни нафсининг сахийлиги билан олса, унга унда барака берилади; ким уни нафсининг очкўзлиги билан олса, унга унда барака берилмайди ва у еётган-у тўймайдиган киши каби бўлади. Юқори қўл (берувчи қўл) паст қўл (олувчи қўл)дан яхшироқдир», деди. Ҳаким деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, сени ҳақ билан юборган Зотга қасамки, мен сендан кейин ҳеч кимдан бирор нарса олиб (камайтириб) зарар етказмайман, токи дунёдан кетгунимча», дедим. Абу Бакр Ҳакимни — унга ато (улуш) бериш учун чақирар, у эса ундан бирор нарса қабул қилишни рад этарди. Сўнг Умар уни бериш учун чақирди, у қабул қилишни рад этди. (Умар): «Эй мусулмонлар жамоаси, мен унга Аллаҳ бу файъдан унга тақсимлаган ҳаққини тақдим қиляпман, у эса уни олишни рад этяпти», деди. Ҳаким Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан кейин одамлардан ҳеч кимдан бирор нарса олмади, токи вафот этди.