أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْكِينُ بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ مَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ النَّفْسِ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى " .
Бизга Аҳмад ибн Сулаймон хабар берди, у деди: бизга Мискин ибн Букайр ривоят қилди, у деди: бизга ал-Авзоий аз-Зуҳрийдан, у Саид ибнул-Мусайябдан, у Ҳаким ибн Ҳизомдан ривоят қилдики, у деди: мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан тиладим, у менга бердилар; сўнг яна тиладим, у менга бердилар; сўнг яна тиладим, у менга бердилар. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Эй Ҳаким, албатта, бу мол кўкаламзор (каби) чиройли ва шириндир. Ким уни нафс саховати (кўнгил поклиги) билан олса, унга унда барака берилади; ким уни нафс очкўзлиги билан олса, унга унда барака берилмайди ва у еб тўймайдиган кишига ўхшайди. Юқори (берувчи) қўл қуйи (олувчи) қўлдан яхшироқдир,» дедилар.