حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُخْتَارِ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ وَحِينَ يُمْسِي سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ مِائَةَ مَرَّةٍ . لَمْ يَأْتِ أَحَدٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ أَحَدٌ قَالَ مِثْلَ مَا قَالَ أَوْ زَادَ عَلَيْهِ " .
Menga Muhammad ibn Abdulmalik al-Umaviy rivoyat qildi, bizga Abdulaziz ibn al-Muxtor Suhayldan, u Sumayydan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Kim tonggi paytda va kechki paytda yuz marta: ‹Subhanallahi va bihamdihi› desa, qiyomat kunida hech kim u keltirgan narsadan afzalroq narsa keltirmaydi, faqat u aytgan kabi aytgan yoki undan ziyoda qilgan kishigina afzalroq keltiradi».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَبُو كُرَيْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ الْبَجَلِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ " .
Bizga Muhammad ibn Abdulloh ibn Numayr, Zuhayr ibn Harb, Abu Kurayb va Muhammad ibn Toriyf al-Bajaliy rivoyat qildilar, ular dedilar: bizga ibn Fuzayl Umora ibn al-Qa'qo'dan, u Abu Zur'adan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Ikki kalima borki, tilda yengil, mezonda og'ir, Rahmonga suyukli: ‹Subhanallahi va bihamdihi, subhanallahil aziym (Allahni hamdi bilan pok deb bilaman, ulug' Allahni pok deb bilaman)›».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ " .
Bizga Abu Bakr ibn Abi Shayba va Abu Kurayb rivoyat qildilar, ular dedilar: bizga Abu Muoviya A'mashdan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Mening: ‹Subhanallah, valhamdu lillah, va lo ilaha illallah, vallahu akbar (Allahni pok deb bilaman, hamd Allahga, Allahdan o'zga iloh yo'q va Allah eng buyukdir)› deyishim menga quyosh chiqib turgan narsalardan (ya'ni butun dunyodan) ko'ra suyukliroqdir».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ عَنْ مُوسَى الْجُهَنِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُوسَى الْجُهَنِيُّ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَلِّمْنِي كَلاَمًا أَقُولُهُ قَالَ " قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ " . قَالَ فَهَؤُلاَءِ لِرَبِّي فَمَا لِي قَالَ " قُلِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي " . قَالَ مُوسَى أَمَّا عَافِنِي فَأَنَا أَتَوَهَّمُ وَمَا أَدْرِي . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ فِي حَدِيثِهِ قَوْلَ مُوسَى .
Bizga Abu Bakr ibn Abi Shayba rivoyat qildi, bizga Ali ibn Mushir va ibn Numayr Muso al-Juhaniydan rivoyat qildilar. (h) Va bizga Muhammad ibn Abdulloh ibn Numayr rivoyat qildi — matn uniki — bizga otam rivoyat qildi, bizga Muso al-Juhaniy Mus'ab ibn Sa'ddan, u otasidan rivoyat qildi. U dedi: Bir badaviy arab Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning oldilariga keldi va: «Menga aytadigan bir kalom o'rgating» dedi. U zot: «Ayt: ‹Lo ilaha illallahu vahdahu lo sharika lah, allahu akbaru kabiyra, valhamdu lillahi kasiyra, subhanallahi robbil olamiyn, lo havla va lo quvvata illa billahil aziyzil hakiym (Allahdan o'zga iloh yo'q, yagonadir, Uning sherigi yo'q; Allah eng buyukdir, juda buyuk; hamd Allahga, juda ko'p hamd; olamlar Robbi Allahni pok deb bilaman; aziz va hakiym bo'lgan Allahdan o'zga qudrat va kuch yo'qdir)›» dedilar. U: «Bular Robbim uchun bo'ldi, men uchun nima?» dedi. U zot: «Ayt: ‹Allahimma-g'firliy var-hamniy vah-diniy var-zuqniy (Allahim, meni mag'firat qil, menga rahm qil, meni hidoyat qil va menga rizq ber)›» dedilar. Muso dedi: «Ofiniy (menga ofiyat ber) so'ziga kelsak, men shubhalanaman va bilmayman». Ibn Abi Shayba o'z hadisida Musoning so'zini eslatmadi.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - يَعْنِي ابْنَ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُ مَنْ أَسْلَمَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي " .
Bizga Abu Komil al-Jahdariy rivoyat qildi, bizga Abdulvohid — ya'ni ibn Ziyod — rivoyat qildi, bizga Abu Molik al-Ashja'iy otasidan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam islomga kirgan kishiga: «‹Allahimma-g'firliy var-hamniy vah-diniy var-zuqniy (Allahim, meni mag'firat qil, menga rahm qil, meni hidoyat qil va menga rizq ber)› deb ayt» deb o'rgatardilar.