كتاب التوبة
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ .
Buni bizga Muhammad ibn Bashshor rivoyat qildi, bizga Muhammad ibn Bakr, bizga Said Qatodadan shu isnod bilan rivoyat qildi.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَالْمَوْتُ قَبْلَ لِقَاءِ اللَّهِ " .
Bizga Abu Bakr ibn Abu Shayba rivoyat qildi, bizga Aliy ibn Mushir Zakariyodan, u Sha'biydan, u Shurayh ibn Honidan, u Oishadan rivoyat qildi. U (Oisha) dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Kim Allahga uchrashishni yaxshi ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yaxshi ko'radi. Kim Allahga uchrashishni yomon ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yomon ko'radi. O'lim esa Allahga uchrashishdan oldindir».
حَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ عَامِرٍ، حَدَّثَنِي شُرَيْحُ بْنُ هَانِئٍ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بِمِثْلِهِ .
Buni bizga Ishoq ibn Ibrohim rivoyat qildi, bizga Iso ibn Yunus xabar berdi, bizga Zakariyo Omirdan rivoyat qildi, menga Shurayh ibn Honi rivoyat qildi: Oisha unga xabar berdiki, Rasulullah sollallahu alayhi vasallam shunga o'xshashini aytdilar.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْثَرٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ شُرَيْحِ، بْنِ هَانِئٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " . قَالَ فَأَتَيْتُ عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَذْكُرُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثًا إِنْ كَانَ كَذَلِكَ فَقَدْ هَلَكْنَا . فَقَالَتْ إِنَّ الْهَالِكَ مَنْ هَلَكَ بِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَا ذَاكَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " . وَلَيْسَ مِنَّا أَحَدٌ إِلاَّ وَهُوَ يَكْرَهُ الْمَوْتَ . فَقَالَتْ قَدْ قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَيْسَ بِالَّذِي تَذْهَبُ إِلَيْهِ وَلَكِنْ إِذَا شَخَصَ الْبَصَرُ وَحَشْرَجَ الصَّدْرُ وَاقْشَعَرَّ الْجِلْدُ وَتَشَنَّجَتِ الأَصَابِعُ فَعِنْدَ ذَلِكَ مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ .
Bizga Said ibn Amr al-Ash'asiy rivoyat qildi, bizga Absar Mutarrifdan, u Omirdan, u Shurayh ibn Honidan, u Abu Hurayradan xabar berdi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Kim Allahga uchrashishni yaxshi ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yaxshi ko'radi. Kim Allahga uchrashishni yomon ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yomon ko'radi». U dedi: Men Oishaning oldiga kelib: «Ey mo'minlar onasi, men Abu Hurayrani Rasulullah sollallahu alayhi vasallamdan bir hadis zikr qilayotganini eshitdim. Agar shunday bo'lsa, biz halok bo'libmiz» dedim. U: «Halok bo'luvchi — Rasulullah sollallahu alayhi vasallamning so'zi bilan halok bo'lgan kishidir. U nima ekan?» dedi. Men: «Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: ‹Kim Allahga uchrashishni yaxshi ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yaxshi ko'radi. Kim Allahga uchrashishni yomon ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yomon ko'radi› dedilar. Bizdan esa o'limni yomon ko'rmaydigan biror kishi yo'q» dedim. U: «Buni Rasulullah sollallahu alayhi vasallam aytganlar, lekin u sen o'ylagan narsa emas. Balki ko'z tikilib (telmurib) qolganida, ko'krak xirillaganida, teri junjikkanida va barmoqlar tortishganida — mana o'shanda kim Allahga uchrashishni yaxshi ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yaxshi ko'radi; kim Allahga uchrashishni yomon ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yomon ko'radi» dedi.
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنِي جَرِيرٌ، عَنْ مُطَرِّفٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَ حَدِيثِ عَبْثَرٍ .
Va buni bizga Ishoq ibn Ibrohim al-Hanzaliy rivoyat qildi, menga Jarir Mutarrifdan shu isnod bilan Absarning hadisiga o'xshash qilib xabar berdi.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو عَامِرٍ الأَشْعَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ " .
Bizga Abu Bakr ibn Abu Shayba, Abu Omir al-Ash'ariy va Abu Kurayb rivoyat qilib dedilar: bizga Abu Usoma Burayddan, u Abu Burdadan, u Abu Musodan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan rivoyat qildi. U dedi: «Kim Allahga uchrashishni yaxshi ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yaxshi ko'radi. Kim Allahga uchrashishni yomon ko'rsa, Allah ham unga uchrashishni yomon ko'radi».
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ، عَنْ يَزِيدَ، بْنِ الأَصَمِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ إِذَا دَعَانِي " .
Bizga Abu Kurayb Muhammad ibnul-Aloo rivoyat qildi, bizga Vaki' Ja'far ibn Burqondan, u Yazid ibnul-Asammdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Albatta Allah aytadi: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumonining oldidaman, Meni chaqirganida (duo qilganida) Men u bilan birgaman›».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارِ بْنِ عُثْمَانَ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ، - وَهُوَ التَّيْمِيُّ - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا تَقَرَّبَ عَبْدِي مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَإِذَا تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا - أَوْ بُوعًا - وَإِذَا أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " .
Bizga Muhammad ibn Bashshor ibn Usmon al-Abdiy rivoyat qildi, bizga Yahyo — ya'ni ibn Said — va ibn Abu Adiy Sulaymondan — u at-Taymiy — u Anas ibn Molikdan, u Abu Hurayradan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan rivoyat qildi. U dedi: «Allah azza va jalla aytdi: ‹Bandam Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga shoshilib kelaman›».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْقَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ " إِذَا أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " .
Bizga Muhammad ibn Abdul A'lo al-Qaysiy rivoyat qildi, bizga Mu'tamir otasidan ushbu isnod bilan rivoyat qildi, lekin u «Agar u Menga yurib kelsa, Men unga yugurib boraman» degan so'zni eslatmadi.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي كُرَيْبٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلإٍ خَيْرٍ مِنْهُ وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَىَّ شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا وَإِنِ اقْتَرَبَ إِلَىَّ ذِرَاعًا اقْتَرَبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " .
Bizga Abu Bakr ibn Abi Shayba va Abu Kurayb rivoyat qildilar — matn Abu Kuraybniki — ular dedilar: bizga Abu Muoviya A'mashdan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Allah azza va jalla aytadi: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumonida bo'laman va u Meni zikr qilganda Men u bilan birga bo'laman. Agar u Meni o'z ichida zikr qilsa, Men ham uni O'z ichimda zikr qilaman; agar u Meni bir jamoa ichida zikr qilsa, Men uni ulardan yaxshiroq jamoa ichida zikr qilaman. Agar u Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; agar u Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; agar u Menga yurib kelsa, Men unga yugurib boraman›».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَأَزِيدُ وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَجَزَاؤُهُ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا أَوْ أَغْفِرُ وَمَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ ذِرَاعًا وَمَنْ تَقَرَّبَ مِنِّي ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَمَنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً وَمَنْ لَقِيَنِي بِقُرَابِ الأَرْضِ خَطِيئَةً لاَ يُشْرِكُ بِي شَيْئًا لَقِيتُهُ بِمِثْلِهَا مَغْفِرَةً " . قَالَ إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ بِهَذَا الْحَدِيثِ .
Bizga Abu Bakr ibn Abi Shayba rivoyat qildi, bizga Vakiy' rivoyat qildi, bizga A'mash Ma'rur ibn Suvayddan, u Abu Zarrdan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Allah azza va jalla aytadi: ‹Kim bir yaxshilik qilsa, unga o'shaning o'n baravari bor, Men yana ziyoda ham qilaman; kim bir yomonlik qilsa, uning jazosi shunga o'xshash bir yomonlikdir yoki Men kechiraman. Kim Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak yaqinlashaman; kim Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch yaqinlashaman; kim Menga yurib kelsa, Men unga yugurib boraman; kim Menga Menga hech narsani sherik qilmagan holda yer to'la xato bilan yo'liqsa, Men unga shunchalik mag'firat bilan yo'liqaman›». Ibrohim dedi: bizga Hasan ibn Bishr rivoyat qildi, bizga Vakiy' bu hadisni rivoyat qildi.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا أَوْ أَزِيدُ " .
Bizga Abu Kurayb rivoyat qildi, bizga Abu Muoviya A'mashdan ushbu isnod bilan shunga o'xshash rivoyat qildi, faqat u: «Unga o'shaning o'n baravari bor yoki Men ziyoda qilaman» dedi.
حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ، زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْحَسَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَادَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ قَدْ خَفَتَ فَصَارَ مِثْلَ الْفَرْخِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " هَلْ كُنْتَ تَدْعُو بِشَىْءٍ أَوْ تَسْأَلُهُ إِيَّاهُ " . قَالَ نَعَمْ كُنْتُ أَقُولُ اللَّهُمَّ مَا كُنْتَ مُعَاقِبِي بِهِ فِي الآخِرَةِ فَعَجِّلْهُ لِي فِي الدُّنْيَا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سُبْحَانَ اللَّهِ لاَ تُطِيقُهُ - أَوْ لاَ تَسْتَطِيعُهُ - أَفَلاَ قُلْتَ اللَّهُمَّ آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ " . قَالَ فَدَعَا اللَّهَ لَهُ فَشَفَاهُ .
Bizga Abul Xattob Ziyod ibn Yahyo al-Hassoniy rivoyat qildi, bizga Muhammad ibn Abi Adiy Humayddan, u Sobitdan, u Anasdan rivoyat qildi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam musulmonlardan bo'lgan bir kishini ko'rgani bordilar, u shu qadar zaiflashib ketgan ediki, xuddi jo'jaga o'xshab qolgan edi. Rasulullah sollallahu alayhi vasallam unga: «Biror narsa duo qilarmiding yoki Allahdan biror narsa so'rarmiding?» dedilar. U: «Ha, men: ‹Allahim, oxiratda menga jazo qiladigan narsangni dunyoda menga tezlat› der edim» dedi. Shunda Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Subhanallah! Sen unga toqat qila olmaysan — yoki: unga qodir bo'la olmaysan. Nega: ‹Allahim, bizga dunyoda yaxshilik va oxiratda yaxshilik ber va bizni do'zax azobidan saqla› demading?» dedilar. U dedi: So'ng u kishi uchun Allahga duo qildilar, Allah esa unga shifo berdi.
حَدَّثَنَاهُ عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ " وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ " . وَلَمْ يَذْكُرِ الزِّيَادَةَ .
Bizga uni Osim ibn an-Nazr at-Taymiy rivoyat qildi, bizga Xolid ibn al-Horis rivoyat qildi, bizga Humayd ushbu isnod bilan «va bizni do'zax azobidan saqla» so'zigacha rivoyat qildi, lekin ziyodani eslatmadi.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّعليه وسلم دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ يَعُودُهُ وَقَدْ صَارَ كَالْفَرْخِ . بِمَعْنَى حَدِيثِ حُمَيْدٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " لاَ طَاقَةَ لَكَ بِعَذَابِ اللَّهِ " . وَلَمْ يَذْكُرْ فَدَعَا اللَّهَ لَهُ فَشَفَاهُ .
Va menga Zuhayr ibn Harb rivoyat qildi, bizga Affon rivoyat qildi, bizga Hammod rivoyat qildi, bizga Sobit Anasdan xabar berdi: Nabiy sollallahu alayhi vasallam o'z sahobalaridan bir kishining oldiga uni ko'rgani kirdilar, u esa xuddi jo'jaga o'xshab qolgan edi — Humayd hadisining ma'nosida, faqat u: «Sen Allahning azobiga toqat qila olmaysan» dedi va «So'ng u kishi uchun Allahga duo qildilar, Allah esa unga shifo berdi»ni eslatmadi.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ نُوحٍ الْعَطَّارُ، عَنْ سَعِيدِ، بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ .
Bizga Muhammad ibn al-Musanno va ibn Bashshor rivoyat qildilar, ular dedilar: bizga Solim ibn Nuh al-Attor Sa'id ibn Abi Aruubadan, u Qatodadan, u Anasdan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan ushbu hadisni rivoyat qildi.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا سُهَيْلٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مَلاَئِكَةً سَيَّارَةً فُضْلاً يَتَبَّعُونَ مَجَالِسَ الذِّكْرِ فَإِذَا وَجَدُوا مَجْلِسًا فِيهِ ذِكْرٌ قَعَدُوا مَعَهُمْ وَحَفَّ بَعْضُهُمْ بَعْضًا بِأَجْنِحَتِهِمْ حَتَّى يَمْلَئُوا مَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَإِذَا تَفَرَّقُوا عَرَجُوا وَصَعِدُوا إِلَى السَّمَاءِ - قَالَ - فَيَسْأَلُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ مِنْ أَيْنَ جِئْتُمْ فَيَقُولُونَ جِئْنَا مِنْ عِنْدِ عِبَادٍ لَكَ فِي الأَرْضِ يُسَبِّحُونَكَ وَيُكَبِّرُونَكَ وَيُهَلِّلُونَكَ وَيَحْمَدُونَكَ وَيَسْأَلُونَكَ . قَالَ وَمَاذَا يَسْأَلُونِي قَالُوا يَسْأَلُونَكَ جَنَّتَكَ . قَالَ وَهَلْ رَأَوْا جَنَّتِي قَالُوا لاَ أَىْ رَبِّ . قَالَ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا جَنَّتِي قَالُوا وَيَسْتَجِيرُونَكَ . قَالَ وَمِمَّ يَسْتَجِيرُونَنِي قَالُوا مِنْ نَارِكَ يَا رَبِّ . قَالَ وَهَلْ رَأَوْا نَارِي قَالُوا لاَ . قَالَ فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي قَالُوا وَيَسْتَغْفِرُونَكَ - قَالَ - فَيَقُولُ قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ فَأَعْطَيْتُهُمْ مَا سَأَلُوا وَأَجَرْتُهُمْ مِمَّا اسْتَجَارُوا - قَالَ - فَيَقُولُونَ رَبِّ فِيهِمْ فُلاَنٌ عَبْدٌ خَطَّاءٌ إِنَّمَا مَرَّ فَجَلَسَ مَعَهُمْ قَالَ فَيَقُولُ وَلَهُ غَفَرْتُ هُمُ الْقَوْمُ لاَ يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ " .
Bizga Muhammad ibn Hotim ibn Maymun rivoyat qildi, bizga Bahz rivoyat qildi, bizga Vuhayb rivoyat qildi, bizga Suhayl otasidan, u Abu Hurayradan, u Nabiy sollallahu alayhi vasallamdan rivoyat qildi. U dedilar: «Albatta, Allah tabaraka va taoloning yer yuzida aylanib yuradigan, zikr majlislarini izlab yuradigan, qo'shimcha faqat shu ish bilan band malaklari bor. Agar ular ichida zikr bo'lgan bir majlisni topsalar, ular bilan birga o'tirishadi va biri ikkinchisini qanotlari bilan o'rab oladi, hatto ular bilan dunyo osmoni orasini to'ldirishadi. Ular tarqalganlarida ko'tarilib, osmonga chiqishadi». U dedilar: «Shunda Allah azza va jalla — U ulardan ko'ra ularni yaxshiroq bilguvchi bo'la turib — ulardan: ‹Qayerdan keldingiz?› deb so'raydi. Ular: ‹Yerdagi bandalaring oldidan keldik, ular Seni tasbih aytishadi, Seni ulug'lashadi, Seni yagona deb biladilar (tahlil aytadilar), Senga hamd aytishadi va Sendan so'rashadi› deyishadi. U: ‹Mendan nima so'rashadi?› deydi. Ular: ‹Sendan jannatingni so'rashadi› deyishadi. U: ‹Ular Mening jannatimni ko'rganmidilar?› deydi. Ular: ‹Yo'q, ey Robbim› deyishadi. U: ‹Agar Mening jannatimni ko'rsalar qanday bo'lar edi?!› deydi. Ular: ‹Va Sendan panoh tilashadi› deyishadi. U: ‹Mendan nimadan panoh tilashadi?› deydi. Ular: ‹Do'zaxingdan, ey Robbim› deyishadi. U: ‹Ular Mening do'zaximni ko'rganmidilar?› deydi. Ular: ‹Yo'q› deyishadi. U: ‹Agar Mening do'zaximni ko'rsalar qanday bo'lar edi?!› deydi. Ular: ‹Va Sendan mag'firat so'rashadi› deyishadi». U dedilar: «Shunda U: ‹Men ularni mag'firat qildim, so'raganlarini berdim va panoh tilaganlaridan ularni saqladim› deydi». U dedilar: «So'ng ular: ‹Robbim, ular orasida falon — ko'p xato qiluvchi banda bor edi, u faqat o'tib ketayotib ular bilan o'tirib qolgan edi› deyishadi. Shunda U: ‹Uni ham mag'firat qildim. Ular shunday qavmki, ular bilan o'tirgan kishi badbaxt bo'lmaydi› deydi».
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ صُهَيْبٍ - قَالَ سَأَلَ قَتَادَةُ أَنَسًا أَىُّ دَعْوَةٍ كَانَ يَدْعُو بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَكْثَرَ قَالَ كَانَ أَكْثَرُ دَعْوَةٍ يَدْعُو بِهَا يَقُولُ " اللَّهُمَّ آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ " . قَالَ وَكَانَ أَنَسٌ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ بِدَعْوَةٍ دَعَا بِهَا فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ بِدُعَاءٍ دَعَا بِهَا فِيهِ .
Menga Zuhayr ibn Harb rivoyat qildi, bizga Ismoil — ya'ni ibn Ulayya — Abdulaziz — u ibn Suhaybdir — dan rivoyat qildi. U dedi: Qatoda Anasdan: «Nabiy sollallahu alayhi vasallam eng ko'p qaysi duo bilan duo qilar edilar?» deb so'radi. U: «U zot eng ko'p qiladigan duolari shu bo'lardi, derdilar: ‹Allahim, bizga dunyoda yaxshilik va oxiratda yaxshilik ber va bizni do'zax azobidan saqla›» dedi. U dedi: Anas biror duo bilan duo qilmoqchi bo'lsa, shu duoni qilardi; agar boshqa bir duo bilan duo qilmoqchi bo'lsa, uning ichida ham shu duoni qilardi.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ " .
Bizga Ubaydulloh ibn Mu'oz rivoyat qildi, bizga otam rivoyat qildi, bizga Shu'ba Sobitdan, u Anasdan rivoyat qildi. U dedi: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam: «Robbimiz, bizga dunyoda yaxshilik va oxiratda yaxshilik ber va bizni do'zax azobidan saqla» der edilar.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ . فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ . كَانَتْ لَهُ عَدْلَ عَشْرِ رِقَابٍ وَكُتِبَتْ لَهُ مِائَةُ حَسَنَةٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ مِائَةُ سَيِّئَةٍ وَكَانَتْ لَهُ حِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ يَوْمَهُ ذَلِكَ حَتَّى يُمْسِيَ وَلَمْ يَأْتِ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِمَّا جَاءَ بِهِ إِلاَّ أَحَدٌ عَمِلَ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ . وَمَنْ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ " .
Bizga Yahyo ibn Yahyo rivoyat qildi, u dedi: Molikka u kishidan: Sumayydan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan rivoyat qilib o'qib berdim: Rasulullah sollallahu alayhi vasallam dedilar: «Kim bir kunda yuz marta: ‹Lo ilaha illallahu vahdahu lo sharika lah, lahul mulku va lahul hamdu va huva alo kulli shay'in qodiyr (Allahdan o'zga iloh yo'q, yagonadir, Uning sherigi yo'q, mulk Unikidir, hamd Unikidir va U har narsaga qodirdir)› desa, bu unga o'nta qul ozod qilganga teng bo'ladi, unga yuzta yaxshilik yoziladi va undan yuzta yomonlik o'chiriladi, shu kunida kechgacha unga shaytondan saqlovchi bo'ladi. Hech kim u keltirgan narsadan afzalroq narsa keltirmaydi, faqat undan ham ko'proq amal qilgan kishigina afzalroq keltiradi. Kim bir kunda yuz marta: ‹Subhanallahi va bihamdihi (Allahni hamdi bilan pok deb bilaman)› desa, gunohlari — garchi dengiz ko'piklari kabi ko'p bo'lsa ham — to'kib tashlanadi».