حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لأَهْوَنِ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا لَوْ كَانَتْ لَكَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا أَكُنْتَ مُفْتَدِيًا بِهَا فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ قَدْ أَرَدْتُ مِنْكَ أَهْوَنَ مِنْ هَذَا وَأَنْتَ فِي صُلْبِ آدَمَ أَنْ لاَ تُشْرِكَ - أَحْسَبُهُ قَالَ - وَلاَ أُدْخِلَكَ النَّارَ فَأَبَيْتَ إِلاَّ الشِّرْكَ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ал-Анбарий ривоят қилди: бизга отам ривоят қилди: бизга Шуъба Абу Имрон ал-Жавнийдан, у Анас ибн Моликдан, у Расул соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: у деди: «Аллаҳ табарака ва таоло дўзах аҳлининг азоби энг енгили бўлганга айтади: ‹Агар дунё ва ундаги нарсалар сенинг бўлса, уларни фидя қилиб берармидинг?› У: ‹Ҳа› дейди. Шунда У айтади: ‹Сен Одам Атонинг белида бўлганингда мен сендан бундан ҳам енгилроғини — Менга ширк келтирмаслигингни истаган эдим — (рови: мен уни шундай деди деб ўйлайман —) ва сени дўзахга киритмасликни истаган эдим, лекин сен ширкдан бўлак нарсани қабул қилмадинг›».
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ إِلاَّ قَوْلَهُ " وَلاَ أُدْخِلَكَ النَّارَ " . فَإِنَّهُ لَمْ يَذْكُرْهُ .
Буни бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди: бизга Муҳаммад — яъни Ибн Жаъфар — ривоят қилди: бизга Шуъба Абу Имрондан ривоят қилди: у деди: мен Анас ибн Моликни Расул соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилаётганини эшитдим, фақат «ва сени дўзахга киритмасликни» деган сўзини зикр қилмади.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْقَوَارِيرِيُّ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يُقَالُ لِلْكَافِرِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لَكَ مِلْءُ الأَرْضِ ذَهَبًا أَكُنْتَ تَفْتَدِي بِهِ فَيَقُولُ نَعَمْ . فَيُقَالُ لَهُ قَدْ سُئِلْتَ أَيْسَرَ مِنْ ذَلِكَ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Умар ал-Қаворийрий, Ишоқ ибн Иброҳийм, Муҳаммад ибн Мусанно ва Ибн Башшор ривоят қилдилар. Ишоқ «ахбарано» (бизга хабар берди) деди, қолганлар эса «ҳаддасано» (бизга ривоят қилди) дедилар: бизга Муъоз ибн Ҳишом ривоят қилди: бизга отам Қатодадан ривоят қилди: бизга Анас ибн Молик ривоят қилди: Расул соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Қиёмат куни кофирга айтилади: ‹Айтчи, агар сенинг ер тўла олтининг бўлса, уни фидя қилиб берармидинг?› У: ‹Ҳа› дейди. Шунда унга айтилади: ‹Сендан бундан ҳам енгилроғи сўралган эди›».
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، ح وَحَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - كِلاَهُمَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَيُقَالُ لَهُ كَذَبْتَ قَدْ سُئِلْتَ مَا هُوَ أَيْسَرُ مِنْ ذَلِكَ " .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди: бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди (ҳ). Менга Амр ибн Зуроро ҳам ривоят қилди: бизга Абдулваҳҳоб — яъни Ибн Ато — хабар берди — иккаласи Саъийд ибн Абу Аруубадан, у Қатодадан, у Анасдан, у Расул соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди, фақат у шундай деди: «Шунда унга айтилади: ‹Ёлғон айтдинг, сендан бундан ҳам енгилроғи сўралган эди›».