Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Вакийъ ва Абу Муовия ривоят қилди. (ҳ) Бизга Ибн Нумайр ҳам ривоят қилди — лафз уники — бизга Абу Муовия Аъмашдан, у Шақийқдан ривоят қилди. У деди: Биз Абдуллаҳнинг эшиги олдида уни кутиб ўтирган эдик. Ёнимиздан Язид ибн Муовия ан-Нахаъий ўтди, биз унга: «Унга бизнинг шу ерда эканимизни билдир», дедик. У унинг ҳузурига кирди, кўп ўтмай Абдуллаҳ бизнинг олдимизга чиқиб: «Мен сизларнинг шу ерда эканингиз ҳақида хабардор қилиндим, сизларнинг олдингизга чиқишимга сизларни зериктириб қўйишни ёқтирмаслигимдан бошқа нарса тўсқинлик қилмаган эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳам бизни зериктириб қўйишдан қўрқиб, кунлар оралаб ваъз қилар эдилар», деди.
Бизга Абу Саъийд ал-Ашажж ривоят қилди, бизга Ибн Идрис ривоят қилди. (ҳ) Бизга Минжоб ибн ал-Ҳорис ат-Тамимий ҳам ривоят қилди, бизга Ибн Мушир ривоят қилди. (ҳ) Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ва Али ибн Хашрам ҳам ривоят қилди, улар деди: бизга Ийсо ибн Юнус хабар берди. (ҳ) Бизга Ибн Абу Умар ҳам ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди — барчаси Аъмашдан шу иснод билан унга ўхшашини ривоят қилдилар. Минжоб ўз ривоятида Ибн Муширдан: Аъмаш деди: ва менга Амр ибн Мурра Шақийқдан, у Абдуллаҳдан шунга ўхшашини ривоят қилди, деб қўшди.
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Жарийр Мансурдан хабар берди. (ҳ) Бизга Ибн Абу Умар ҳам ривоят қилди — лафз уники — бизга Фузайл ибн Иёз Мансурдан, у Шақийқ Абу Воилдан ривоят қилди. У деди: Абдуллаҳ бизга ҳар пайшанба куни эслатма берар эди. Бир киши унга: «Эй Абу Абдурраҳмон, биз сизнинг сўзингизни яхши кўрамиз ва хоҳлаймиз, ҳамда ҳар куни бизга сўзлаб беришингизни истар эдик», деди. У: «Сизларга сўзлаб беришимга сизларни зериктириб қўйишни ёқтирмаслигимдан бошқа нарса тўсқинлик қилмайди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни зериктириб қўйишдан сақланиб, кунлар оралаб ваъз қилар эдилар», деди.