حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، وَحُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حُفَّتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ وَحُفَّتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ибн Қаънаб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама Собитдан ва Ҳумайддан, улар Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жаннат ёқимсиз нарсалар билан ўралган, дўзах эса шаҳватлар билан ўралгандир», дедилар.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، سَعِيدٌ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَعْدَدْتُ لِعِبَادِيَ الصَّالِحِينَ مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ " . مِصْدَاقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ { فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}
Бизга Саъийд ибн Амр ал-Ашъасий ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, Зуҳайр: бизга ривоят қилди, деди, Саъийд эса: бизга хабар берди, деди: Суфён Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Аллаҳ азза ва жалла: Мен солиҳ бандаларимга ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган нарсаларни тайёрлаб қўйганман, деди». Бунинг тасдиғи Аллаҳнинг Китобида: ‹Улар қилиб ўтган амалларига мукофот бўлиб, кўзларининг қўрасидан улар учун нималар яшириб қўйилганини ҳеч бир жон билмайди›
حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَعْدَدْتُ لِعِبَادِيَ الصَّالِحِينَ مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ ذُخْرًا بَلْهَ مَا أَطْلَعَكُمُ اللَّهُ عَلَيْهِ " .
Менга Ҳорун ибн Саъийд ал-Айлий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, бизга Молик Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ азза ва жалла: Мен солиҳ бандаларимга ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган нарсаларни захира қилиб тайёрлаб қўйганман — Аллаҳ сизларга кўрсатган нарсалар бундан ташқаридир, деди», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ، نُمَيْرٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَعْدَدْتُ لِعِبَادِيَ الصَّالِحِينَ مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ . ذُخْرًا بَلْهَ مَا أَطْلَعَكُمُ اللَّهُ عَلَيْهِ " . ثُمَّ قَرَأَ { فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ}
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилди, улар деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди. (ҳ) Бизга Ибн Нумайр ҳам ривоят қилди — лафз уники — бизга отам ривоят қилди, бизга Аъмаш Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳ азза ва жалла: Мен солиҳ бандаларимга ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган нарсаларни захира қилиб тайёрлаб қўйганман — Аллаҳ сизларга кўрсатган нарсалар бундан ташқаридир, дейди», дедилар. Сўнг: ‹Кўзларининг қўрасидан улар учун нималар яшириб қўйилганини ҳеч бир жон билмайди› оятини ўқидилар.
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ، أَنَّ أَبَا حَازِمٍ، حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، يَقُولُ شَهِدْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَجْلِسًا وَصَفَ فِيهِ الْجَنَّةَ حَتَّى انْتَهَى ثُمَّ قَالَ صلى الله عليه وسلم فِي آخِرِ حَدِيثِهِ " فِيهَا مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ " . ثُمَّ اقْتَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ { تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ * فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ} .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ва Ҳорун ибн Саъийд ал-Айлий ривоят қилди, улар деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Абу Сахр ривоят қилди, Абу Ҳозим унга ривоят қилиб деди: Мен Саҳл ибн Саъд ас-Соидийнинг шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бир мажлисларида ҳозир бўлдим, у унда жаннатни васф қилдилар, охирига етганларида соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадисларининг охирида: «Унда ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган нарсалар бор», дедилар. Сўнг бу оятни ўқидилар: ‹Уларнинг ёнбошлари ётоқлардан йироқлашади, улар Роббларига қўрқув ва умид ила дуо қиладилар ва Биз уларга ризқ қилиб берган нарсалардан эҳсон қиладилар. Бас, улар қилиб ўтган амалларига мукофот бўлиб, кўзларининг қўрасидан улар учун нималар яшириб қўйилганини ҳеч бир жон билмайди›.