حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ، أَنَّ أَبَا حَازِمٍ، حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، يَقُولُ شَهِدْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَجْلِسًا وَصَفَ فِيهِ الْجَنَّةَ حَتَّى انْتَهَى ثُمَّ قَالَ صلى الله عليه وسلم فِي آخِرِ حَدِيثِهِ " فِيهَا مَا لاَ عَيْنٌ رَأَتْ وَلاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلاَ خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ " . ثُمَّ اقْتَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ { تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ * فَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ} .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ва Ҳорун ибн Саъийд ал-Айлий ривоят қилди, улар деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Абу Сахр ривоят қилди, Абу Ҳозим унга ривоят қилиб деди: Мен Саҳл ибн Саъд ас-Соидийнинг шундай деганини эшитдим: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бир мажлисларида ҳозир бўлдим, у унда жаннатни васф қилдилар, охирига етганларида соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳадисларининг охирида: «Унда ҳеч бир кўз кўрмаган, ҳеч бир қулоқ эшитмаган ва ҳеч бир инсон қалбига келмаган нарсалар бор», дедилар. Сўнг бу оятни ўқидилар: ‹Уларнинг ёнбошлари ётоқлардан йироқлашади, улар Роббларига қўрқув ва умид ила дуо қиладилар ва Биз уларга ризқ қилиб берган нарсалардан эҳсон қиладилар. Бас, улар қилиб ўтган амалларига мукофот бўлиб, кўзларининг қўрасидан улар учун нималар яшириб қўйилганини ҳеч бир жон билмайди›.