باب فِي شِدَّةِ حَرِّ نَارِ جَهَنَّمَ وَبُعْدِ قَعْرِهَا وَمَا تَأْخُذُ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ خَالِدٍ الْكَاهِلِيِّ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُؤْتَى بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ لَهَا سَبْعُونَ أَلْفَ زِمَامٍ مَعَ كُلِّ زِمَامٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَجُرُّونَهَا " .
Бизга Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, бизга отам Алў ибн Холид Коҳилийдан, у Шақиқдан, у Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Ўша куни Жаҳаннам келтирилади, унинг етмиш минг жилови бўлади, ҳар бир жилов билан бирга етмиш минг малоика бўлиб, улар уни тортиб келадилар».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِزَامِيَّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَارُكُمْ هَذِهِ الَّتِي يُوقِدُ ابْنُ آدَمَ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ حَرِّ جَهَنَّمَ " . قَالُوا وَاللَّهِ إِنْ كَانَتْ لَكَافِيَةً يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " فَإِنَّهَا فُضِّلَتْ عَلَيْهَا بِتِسْعَةٍ وَسِتِّينَ جُزْءًا كُلُّهَا مِثْلُ حَرِّهَا " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Муғийра — яъни ибн Абдурраҳмон Ҳизомий — Абу Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Сизларнинг бу оловингиз — Одам фарзанди ёқадиган олов — Жаҳаннам иссиқлигининг етмишдан бир қисмидир». Улар: «Аллаҳга қасамки, бу ҳам етарли эди, эй Расулуллаҳ», дедилар. У деди: «Албатта у (Жаҳаннам олови) бундан олтмиш тўққиз қисм ортиқ қилинган, уларнинг ҳар бири унинг иссиқлиги кабидир».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي، حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ سَمِعَ وَجْبَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " تَدْرُونَ مَا هَذَا " . قَالَ قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " هَذَا حَجَرٌ رُمِيَ بِهِ فِي النَّارِ مُنْذُ سَبْعِينَ خَرِيفًا فَهُوَ يَهْوِي فِي النَّارِ الآنَ حَتَّى انْتَهَى إِلَى قَعْرِهَا " .
Бизга Яҳё ибн Айюб ривоят қилди, бизга Халаф ибн Халифа ривоят қилди, бизга Язид ибн Кайсон Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) ривоят қилди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бирга эдик, шу пайт у бир гумбур овозини эшитди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бу нима эканини биласизларми?» деди. Биз: «Аллаҳ ва Унинг Расули яхши билади», дедик. У деди: «Бу бир тош эди, етмиш куз (йил) аввал дўзахга ташланган эди, у ҳозир ҳам оловда қуйилиб борарди, токи унинг тубига етди».
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالاَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ " هَذَا وَقَعَ فِي أَسْفَلِهَا فَسَمِعْتُمْ وَجْبَتَهَا " .
Буни бизга Муҳаммад ибн Аббод ва ибн Абу Умар ҳам ривоят қилдилар, иккаласи: бизга Марвон Язид ибн Кайсондан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан (розияллаҳу анҳу) шу иснод билан ривоят қилди ва у: «Бу унинг тубига етиб борди, шунинг учун сиз унинг гумбур овозини эшитдингиз», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ قَالَ قَتَادَةُ سَمِعْتُ أَبَا نَضْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ سَمُرَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ مِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ النَّارُ إِلَى كَعْبَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ إِلَى حُجْزَتِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ إِلَى عُنُقِهِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Юнус ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Шайбон ибн Абдурраҳмон ривоят қилди, деди: Қатода айтди: Абу Назра Самурадан ривоят қилаётганини эшитдим, у Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитган, у шундай дерди: «Албатта улардан баъзиларини олов тўпиқларигача қамраб олади, баъзиларини белигача қамраб олади, баъзиларини бўйнигача қамраб олади».
حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نَضْرَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ النَّارُ إِلَى كَعْبَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ النَّارُ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ النَّارُ إِلَى حُجْزَتِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ تَأْخُذُهُ النَّارُ إِلَى تَرْقُوَتِهِ " .
Менга Амр ибн Зуроро ривоят қилди, бизга Абдулваҳҳоб — яъни ибн Атў — Саъиддан, у Қатодадан хабар берди, у деди: Абу Назра Самура ибн Жундабдан ривоят қилаётганини эшитдим, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Улардан баъзиларини олов тўпиқларигача қамраб олади, баъзиларини олов тиззаларигача қамраб олади, баъзиларини олов белигача қамраб олади, баъзиларини олов ўмров суякларигача қамраб олади».
حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَجَعَلَ مَكَانَ حُجْزَتِهِ حَقْوَيْهِ .
Буни бизга Муҳаммад ибн Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилдилар, иккаласи: бизга Равҳ ривоят қилди, бизга Саъид шу иснод билан ривоят қилди ва у «белигача» (ҳужзатиҳи) ўрнига «белидан пастигача» (ҳақвайҳи) сўзини қўйди.