حَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَجَعَلَ مَكَانَ حُجْزَتِهِ حَقْوَيْهِ .
Буни бизга Муҳаммад ибн Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилдилар, иккаласи: бизга Равҳ ривоят қилди, бизга Саъид шу иснод билан ривоят қилди ва у «белигача» (ҳужзатиҳи) ўрнига «белидан пастигача» (ҳақвайҳи) сўзини қўйди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Саврий ибн Абу Нажиҳдан шу иснод билан ‹заҳуқо› сўзигача хабар берди ва бошқа оятни зикр қилмади ҳамда ‹нусуб (бутлар)› ўрнига ‹бутлар (санам)› деди.
бизга Ишоқ ибн Сувайд шу иснод билан ривоят қилди, фақат у «музаффат» (смола билан мойланган) ўрнига «муқайяр» сўзини ишлатди.
бизга Абдулаъло Саъиддан, у Қатодадан ривоят қилди. У деди: Жалаб ва жанаб пойгада (ман қилинган)дир.
Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га самъ (эшитиш) ва тоатга байъат қилганимизда, у бизга: "Қодир бўлганингча (кучинг етганча)" дер эди.
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саъид ривоят қилди, бизга Яҳё Убайдуллаҳдан, ушбу иснодда шунга ўхшашини ривоят қилди.
Бизга Убайдуллаҳ шу иснод билан ривоят қилди. Абу Усоманинг ҳадисидаги тафсирни (изоҳни) Убайдуллаҳнинг сўзи қилиб келтирди.