4626-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби
وَحَدَّثَنَاهُ حَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا الثَّوْرِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ إِلَى قَوْلِهِ زَهُوقًا . وَلَمْ يَذْكُرِ الآيَةَ الأُخْرَى وَقَالَ بَدَلَ نُصُبًا صَنَمًا .
Бизга буни Ҳасан ибн Алий ал-Ҳулвоний ва Абд ибн Ҳумайд, иккови Абдур Раззоқдан ривоят қилдилар, бизга Саврий ибн Абу Нажиҳдан шу иснод билан ‹заҳуқо› сўзигача хабар берди ва бошқа оятни зикр қилмади ҳамда ‹нусуб (бутлар)› ўрнига ‹бутлар (санам)› деди.