أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ мана шу иснод билан худди шундай (ҳадисни) хабар берди, бироқ уни (Набийга) марфуъ (нисбат) қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Убайдуллаҳ шу иснод билан худди шундай ривоят қилди, лекин у нафал ҳақида айтмади.
бизга Ҳакам ибн Абон Икримадан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди ва у сонни зикр қилмади.
Ва буни бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди: бизга Абдурраззоқ хабар берди: бизга Маъмар шу иснод билан шунга ўхшашини хабар берди.
бизга Саврий ибн Абу Нажиҳдан шу иснод билан ‹заҳуқо› сўзигача хабар берди ва бошқа оятни зикр қилмади ҳамда ‹нусуб (бутлар)› ўрнига ‹бутлар (санам)› деди.
бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, фақат у ҳадиснинг бошида Ато ибн Ясор қиссасини зикр қилмади.
бизга Аъмаш Ҳакамдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Лайлодан, у Алидан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу маънода ривоят қилди, бироқ куз (харийф)ни зикр қилмади. Абу Довуд деди: Буни Мансур Ҳакам Абу Ҳафсдан, худди…