حَدَّثَنَاهُ ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي النَّفَلِ .
Бизга буни Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ шу иснод билан худди шундай ривоят қилди, лекин у нафал ҳақида айтмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Абдурраззоқ мана шу иснод билан худди шундай (ҳадисни) хабар берди, бироқ уни (Набийга) марфуъ (нисбат) қилмади.
ки, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди), лекин Хайбарни айтмади.
бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, фақат у ҳадиснинг бошида Ато ибн Ясор қиссасини зикр қилмади.
менга отам Қатодадан, шу иснод билан худди шунга ўхшаш ривоят қилди, лекин Абу Усмоннинг сўзини зикр қилмади.
бизга ан-Назр ибн Шумайл хабар берди, иккаласи Шуъбадан мана шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилди.
Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни ихтиёрли қилдилар, биз эса у зотни ихтиёр қилдик, шунда у зот буни бирор нарса деб ҳисобламадилар.