وَحَدَّثَنَاهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ قِصَّةَ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ فِي أَوَّلِ الْحَدِيثِ .
Ва бизга буни Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, фақат у ҳадиснинг бошида Ато ибн Ясор қиссасини зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Абдурраззоқ мана шу иснод билан худди шундай (ҳадисни) хабар берди, бироқ уни (Набийга) марфуъ (нисбат) қилмади.
бизга Абда Убайдуллаҳ — у ибн Умар — дан шу иснод билан (ривоят қилди) ва Ибн Нумайрнинг зиёдасини зикр қилмади.
бизга Убайдуллаҳ шу иснод билан худди шундай ривоят қилди, лекин у нафал ҳақида айтмади.
бизга Ҳакам ибн Абон Икримадан, у Ибн Аббосдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди ва у сонни зикр қилмади.
бизга Суфён Абуз Зубайрдан, у Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу каби ривоят қилди, аммо Ибн Умарни зикр қилмади.
бизга Суфён шу иснод билан (ривоят қилди) ва Оишанинг амалини (қилиғини) зикр қилмади.