وَحَدَّثَنَاهُ ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِعْلَ عَائِشَةَ.
Ва бизга буни Ибн Нумайр ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Суфён шу иснод билан (ривоят қилди) ва Оишанинг амалини (қилиғини) зикр қилмади.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Суфён Абуз Зубайрдан, у Жобирдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу каби ривоят қилди, аммо Ибн Умарни зикр қилмади.
бизга Абдурраззоқ мана шу иснод билан худди шундай (ҳадисни) хабар берди, бироқ уни (Набийга) марфуъ (нисбат) қилмади.
бизга Суфён ал-Муғийра ибн ан-Нуъмондан, у Саъийд ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У {Ким бир мўминни қасддан ўлдирса} ояти ҳақида: Уни ҳеч нарса насх қилмаган, деди.
(Бу ҳадис) бизга Умар ибн Саъид(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у ҳадисида Алқама ибн Улосани ҳам, Сафвон ибн Умайяни ҳам зикр қилмади ва шеърни ҳам ўз ҳадисида зикр қилмади.
бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, фақат у ҳадиснинг бошида Ато ибн Ясор қиссасини зикр қилмади.
бизга Абда Убайдуллаҳ — у ибн Умар — дан шу иснод билан (ривоят қилди) ва Ибн Нумайрнинг зиёдасини зикр қилмади.