حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي، هُرَيْرَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَأَخْبَرَهُ أَنَّهُ تَزَوَّجَ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَنَظَرْتَ إِلَيْهَا " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَاذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَإِنَّ فِي أَعْيُنِ الأَنْصَارِ شَيْئًا " .
Бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Суфён Язид ибн Кайсондан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида эдим, шунда унга бир киши келиб, ансорлардан бир аёлга уйланганини хабар қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Унга қарадингми?» деди. У: «Йўқ» деди. У: «Бўлмаса, бор, унга қара, чунки ансорларнинг кўзларида бир нарса (кичик нуқсон) бор» деди.