وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هَلْ نَظَرْتَ إِلَيْهَا فَإِنَّ فِي عُيُونِ الأَنْصَارِ شَيْئًا " . قَالَ قَدْ نَظَرْتُ إِلَيْهَا . قَالَ " عَلَى كَمْ تَزَوَّجْتَهَا " . قَالَ عَلَى أَرْبَعِ أَوَاقٍ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عَلَى أَرْبَعِ أَوَاقٍ كَأَنَّمَا تَنْحِتُونَ الْفِضَّةَ مِنْ عُرْضِ هَذَا الْجَبَلِ مَا عِنْدَنَا مَا نُعْطِيكَ وَلَكِنْ عَسَى أَنْ نَبْعَثَكَ فِي بَعْثٍ تُصِيبُ مِنْهُ " . قَالَ فَبَعَثَ بَعْثًا إِلَى بَنِي عَبْسٍ بَعَثَ ذَلِكَ الرَّجُلَ فِيهِمْ .
Ва менга Яҳё ибн Маъин ривоят қилди, бизга Марвон ибн Муовия ал-Фазорий ривоят қилди, бизга Язид ибн Кайсон Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, у деди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: «Мен ансорлардан бир аёлга уйландим» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Унга қарадингми? Чунки ансорларнинг кўзларида бир нарса бор» деди. У: «Мен унга қарадим» деди. У: «Унга қанча (маҳрга) уйландинг?» деди. У: «Тўрт уқияга» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Тўрт уқияга? Гўё сизлар кумушни мана шу тоғнинг ёнбағридан йўниб (олиб чиқ)аётгандексиз! Бизда сенга берадиган нарса йўқ, лекин шояд сени бирор лашкар (қўшин)га юборсак, ундан (ўлжа) топсанг» деди. (Ровий) деди: Сўнг у Бану Абсга бир лашкар юборди, ўша кишини улар ичида (лашкарга) юборди.