أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ أَتَاهُ قَوْمٌ فَقَالُوا إِنَّ رَجُلاً مِنَّا تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا صَدَاقًا وَلَمْ يَجْمَعْهَا إِلَيْهِ حَتَّى مَاتَ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَا سُئِلْتُ مُنْذُ فَارَقْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ عَلَىَّ مِنْ هَذِهِ فَأْتُوا غَيْرِي . فَاخْتَلَفُوا إِلَيْهِ فِيهَا شَهْرًا ثُمَّ قَالُوا لَهُ فِي آخِرِ ذَلِكَ مَنْ نَسْأَلُ إِنْ لَمْ نَسْأَلْكَ وَأَنْتَ مِنْ جِلَّةِ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْبَلَدِ وَلاَ نَجِدُ غَيْرَكَ . قَالَ سَأَقُولُ فِيهَا بِجَهْدِ رَأْيِي فَإِنْ كَانَ صَوَابًا فَمِنَ اللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَإِنْ كَانَ خَطَأً فَمِنِّي وَمِنَ الشَّيْطَانِ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْهُ بُرَآءُ أُرَى أَنْ أَجْعَلَ لَهَا صَدَاقَ نِسَائِهَا لاَ وَكْسَ وَلاَ شَطَطَ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا . قَالَ وَذَلِكَ بِسَمْعِ أُنَاسٍ مِنْ أَشْجَعَ فَقَامُوا فَقَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَضَيْتَ بِمَا قَضَى بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي امْرَأَةٍ مِنَّا يُقَالُ لَهَا بِرْوَعُ بِنْتُ وَاشِقٍ . قَالَ فَمَا رُئِيَ عَبْدُ اللَّهِ فَرِحَ فَرْحَةً يَوْمَئِذٍ إِلاَّ بِإِسْلاَمِهِ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Али ибн Мушир ривоят қилди, у Довуд ибн Абу Ҳинддан, у аш-Шаъбийдан, у Алқамадан, у Абдуллаҳ (ибн Масъуд розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), унинг ҳузурига бир қавм келиб: «Биздан бир киши бир аёлга уйланган, аммо унга маҳр белгиламасдан ва уни ўз ёнига (қўшиб) олмасдан вафот этиб қолди,» дедилар. Абдуллаҳ: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ажралганимдан бери менга бундан оғирроғи сўралмаган. Мендан бошқага боринглар,» деди. Улар бу ҳақда бир ойча унга қатнаб келишди. Сўнг энг охирида унга: «Агар сендан сўрамасак, кимдан сўраймиз? Сен бу юртда Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг улуғ саҳобаларидансан ва сендан бошқани топмаймиз,» дедилар. У: «Бу ҳақда фикримни жидду жаҳд билан айтаман; агар тўғри бўлса, шериги йўқ ягона Аллаҳдан(дир), агар хато бўлса, мендан ва шайтондандир, Аллаҳ ва Унинг Расули ундан поклардир. Мен унга тенгдошларининг маҳридек — кам ҳам эмас, ортиқ ҳам эмас — маҳр (берилишини), унга мерос (тегишини) ва унга тўрт ою ўн кун идда (вожиблигини) кўраман,» деди. (Рови) деди: «Буни Ашжаъ(қабиласи)дан баъзи одамлар эшитиб туришарди. Улар туриб: «Сен биздан бўлган, Бирвў бинт Вошиқ деб аталадиган аёл ҳақида Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қилган ҳукм билан ҳукм қилганингга гувоҳлик берамиз,» дедилар.» (Рови) деди: «Ўша куни Абдуллаҳнинг Исломга кирган кунидагидан бошқа ҳеч қачон шунчалик хурсанд бўлгани кўрилмаган эди.»