أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ زَائِدَةَ بْنِ قُدَامَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، قَالاَ أُتِيَ عَبْدُ اللَّهِ فِي رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً وَلَمْ يَفْرِضْ لَهَا فَتُوُفِّيَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَلُوا هَلْ تَجِدُونَ فِيهَا أَثَرًا قَالُوا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا نَجِدُ فِيهَا يَعْنِي أَثَرًا . قَالَ أَقُولُ بِرَأْيِي فَإِنْ كَانَ صَوَابًا فَمِنَ اللَّهِ لَهَا كَمَهْرِ نِسَائِهَا لاَ وَكْسَ وَلاَ شَطَطَ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَشْجَعَ فَقَالَ فِي مِثْلِ هَذَا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِينَا فِي امْرَأَةٍ يُقَالُ لَهَا بِرْوَعُ بِنْتُ وَاشِقٍ تَزَوَّجَتْ رَجُلاً فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَقَضَى لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ صَدَاقِ نِسَائِهَا وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ . فَرَفَعَ عَبْدُ اللَّهِ يَدَيْهِ وَكَبَّرَ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ أَعْلَمُ أَحَدًا قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ الأَسْوَدُ غَيْرُ زَائِدَةَ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Абдурраҳмон хабар берди, у деди: бизга Абу Саид Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у Зоида ибн Қудомадан, у Мансурдан, у Иброҳимдан, у Алқама ва ал-Асваддан (ривоят қилди), улар иккиси деди: Абдуллаҳ (ибн Масъуд розияллаҳу анҳу) ҳузурига бир аёлга уйланиб, аммо унга (маҳр) белгиламасдан, у билан қовушишидан олдин вафот этган киши (масаласи) келтирилди. Абдуллаҳ деди: «Сўраб кўринглар, бу ҳақда бирор (Суннатдан) асар топасизми?» Улар: «Эй Абу Абдурраҳмон, бу ҳақда асар топмадик,» дедилар. У: «Мен ўз фикрим билан айтаман; агар тўғри бўлса, Аллаҳдан(дир). Унга ўз тенгдошларининг маҳридек — кам ҳам эмас, ортиқ ҳам эмас — маҳр (берилади), унга мерос ҳам (тегади) ва унга идда ҳам (вожиб)дир,» деди. Шунда Ашжаъ(қабиласи)дан бир киши туриб: «Худди шундай (масала)да Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг орамизда Бирвў бинт Вошиқ деб аталадиган бир аёл ҳақида ҳукм чиқарган эдилар. У бир кишига турмушга чиқди-ю, (киши) у билан қовушишидан олдин вафот этди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга тенгдошларининг маҳридек маҳр (берилиши)га, унга мерос (тегиши)га ва унга идда (вожиб бўлиши)га ҳукм қилдилар,» деди. Шунда Абдуллаҳ қўлларини кўтариб, такбир айтди. Абу Абдурраҳмон (Насоий) деди: «Бу ҳадисда ал-Асвадни Зоидадан бошқа кимса (зикр) қилганини билмайман.»