أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، ح وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ تَمِيمٍ، قَالَ سَمِعْتُ حَجَّاجًا، يَقُولُ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَيُّمَا امْرَأَةٍ نُكِحَتْ عَلَى صَدَاقٍ أَوْ حِبَاءٍ أَوْ عِدَةٍ قَبْلَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لَهَا وَمَا كَانَ بَعْدَ عِصْمَةِ النِّكَاحِ فَهُوَ لِمَنْ أُعْطِيَهُ وَأَحَقُّ مَا أُكْرِمَ عَلَيْهِ الرَّجُلُ ابْنَتُهُ أَوْ أُخْتُهُ " . اللَّفْظُ لِعَبْدِ اللَّهِ .
Бизга Ҳилол ибн ал-Ало хабар берди, у деди: бизга Ҳажжож ривоят қилди, Ибн Журайж деди: менга Амр ибн Шуъайб ривоят қилди; (яна бошқа санад) менга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Тамим хабар берди, у деди: мен Ҳажжожни эшитдим, у деди: Ибн Журайж Амр ибн Шуъайбдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Амр (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Қайси бир аёл никоҳ тугашидан (мустаҳкамланишидан) олдин маҳр ёки совға ёки ваъда эвазига никоҳланса, у (аёл)ники бўлади. Никоҳ тугагандан (мустаҳкамлангандан) кейин (берилган) нарса эса, кимга берилган бўлса, ўшанинг бўлади. Киши энг ҳақли равишда ҳурмат олишга лойиқ бўлган (сабаб) — унинг қизи ёки синглисидир,» дедилар. Лафз Абдуллаҳники.