حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ، وَآخَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ، وَكَانَ كَثِيرَ الْمَالِ، فَقَالَ سَعْدٌ قَدْ عَلِمَتِ الأَنْصَارُ أَنِّي مِنْ أَكْثَرِهَا مَالاً، سَأَقْسِمُ مَالِي بَيْنِي وَبَيْنَكَ شَطْرَيْنِ، وَلِي امْرَأَتَانِ، فَانْظُرْ أَعْجَبَهُمَا إِلَيْكَ فَأُطَلِّقُهَا، حَتَّى إِذَا حَلَّتْ تَزَوَّجْتَهَا. فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ. فَلَمْ يَرْجِعْ يَوْمَئِذٍ حَتَّى أَفْضَلَ شَيْئًا مِنْ سَمْنٍ وَأَقِطٍ، فَلَمْ يَلْبَثْ إِلاَّ يَسِيرًا، حَتَّى جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَهْيَمْ ". قَالَ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ. فَقَالَ " مَا سُقْتَ فِيهَا ". قَالَ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ، أَوْ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ، فَقَالَ " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Қутайба бизга айтди, Исмоил ибн Жаъфар бизга айтди, Ҳумайддан, Анас розияллаҳу анҳудан: У деди: Бизнинг олдимизга Абдураҳмон ибн Авф келди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у билан Саъд ибнур-Робиъ орасида қардошлик қилди — (Саъд) кўп молли эди. Саъд: «Ансор менинг уларнинг энг кўп моллиси эканимни билди; мен молимни мен билан сенинг орангда икки бўлак қиламен; менда икки хотин бор, қара, уларнинг қайсиси сенга кўпроқ ёқса, мен уни талоқ қилай, у (идда)дан чиқганида, сен унга уйланасан», деди. Абдураҳмон: «Аллаҳ сенга аҳлингда барака берсин», деди. У (Абдураҳмон) ўша куни фақат бир оз ёғ ва қурут (ортиғи) билан қайтди. Кўп ўтмай, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келди, унинг устида сариқ (атир) ифлослиғи (изи) бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Бу нима?», деди. У: «Ансордан бир аёлга уйландим», деди. У: «Унга қанча (маҳр) бердинг?», деди. У: «Бир данак оғирлигида олтин — ёки бир данак олтин», деди. У: «Валима (тўй-ош) қил, гарчи бир қўй билан бўлса ҳам», деди.