حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْمَجِيدِ الثَّقَفِيَّ - حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَأَبْطَأَ بِي جَمَلِي فَأَتَى عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي " يَا جَابِرُ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " مَا شَأْنُكَ " . قُلْتُ أَبْطَأَ بِي جَمَلِي وَأَعْيَا فَتَخَلَّفْتُ . فَنَزَلَ فَحَجَنَهُ بِمِحْجَنِهِ ثُمَّ قَالَ " ارْكَبْ " . فَرَكِبْتُ فَلَقَدْ رَأَيْتُنِي أَكُفُّهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَتَزَوَّجْتَ " . فَقُلْتُ نَعَمْ . فَقَالَ " أَبِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا " . فَقُلْتُ بَلْ ثَيِّبٌ . قَالَ " فَهَلاَّ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ " . قُلْتُ إِنَّ لِي أَخَوَاتٍ فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَتَزَوَّجَ امْرَأَةً تَجْمَعُهُنَّ وَتَمْشُطُهُنَّ وَتَقُومُ عَلَيْهِنَّ . قَالَ " أَمَا إِنَّكَ قَادِمٌ فَإِذَا قَدِمْتَ فَالْكَيْسَ الْكَيْسَ " . ثُمَّ قَالَ " أَتَبِيعُ جَمَلَكَ " . قُلْتُ نَعَمْ . فَاشْتَرَاهُ مِنِّي بِأُوقِيَّةٍ ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدِمْتُ بِالْغَدَاةِ فَجِئْتُ الْمَسْجِدَ فَوَجَدْتُهُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالَ " الآنَ حِينَ قَدِمْتَ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَدَعْ جَمَلَكَ وَادْخُلْ فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ " . قَالَ فَدَخَلْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ فَأَمَرَ بِلاَلاً أَنْ يَزِنَ لِي أُوقِيَّةً فَوَزَنَ لِي بِلاَلٌ فَأَرْجَحَ فِي الْمِيزَانِ - قَالَ - فَانْطَلَقْتُ فَلَمَّا وَلَّيْتُ قَالَ " ادْعُ لِي جَابِرًا " . فَدُعِيتُ فَقُلْتُ الآنَ يَرُدُّ عَلَىَّ الْجَمَلَ . وَلَمْ يَكُنْ شَىْءٌ أَبْغَضَ إِلَىَّ مِنْهُ فَقَالَ " خُذْ جَمَلَكَ وَلَكَ ثَمَنُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Абдул-Ваҳҳоб — яъни ибн Абдулмажид ас-Сақафий — ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Ваҳб ибн Кайсондан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан бир ғазотга чиқдим, туям мени секинлаштирди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга етиб келиб: «Эй Жобир» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Сенга нима бўлди?» деди. Мен: «Туям мени секинлаштирди ва ҳориди, мен орқада қолдим» дедим. У тушиб, уни миҳжани (учи қайрилган таёғи) билан илди (нуқди), сўнг: «Мин» деди. Мен миндим ва ўзимни уни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (олдинга ўтиб кетишдан) ушлаб турган ҳолда кўрдим. У: «Уйландингми?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Бокирагами ёки саййибагами?» деди. Мен: «Балки саййиба» дедим. У: «Нега бир қизга (уйланмадинг) — у билан ўйнашар, у сен билан ўйнашарди?» деди. Мен: «Менинг синглларим бор, шунинг учун уларни (бир жойга) жамлайдиган, сочини тарайдиган ва уларга қарайдиган бир аёлга уйланишни хоҳладим» деди. У: «Сен (уйга) етиб боряпсан; етиб борганингда, донолик билан, донолик билан (иш тут)» деди. Сўнг: «Туянгни сотасанми?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У уни мендан бир уқияга сотиб олди. Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (Мадинага) етиб келди, мен ҳам эрталаб етиб келдим, масжидга келдим ва уни масжид эшигида топдим. У: «Ҳозир етиб келдингми?» деди. Мен: «Ҳа» дедим. У: «Туянгни қолдириб, кир ва икки ракат ўқи» деди. (Жобир) деди: Мен кириб ўқидим, сўнг қайтдим. У Билолга менга бир уқия (кумуш) тортиб беришни буюрди; Билол менга тортди ва тарозида оғдирди (ошигича берди). (Жобир) деди: Мен кетдим; мен бурилганимда, у: «Менга Жобирни чақир» деди. Мен чақирилдим ва: «Энди туяни менга қайтаради» дедим — менга ундан кўра ёмонроқ (ёқмайдиган) нарса йўқ эди. У: «Туянгни ол ва унинг нархи (ҳам) сеники» деди.