حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ، فَأَبْطَأَ بِي جَمَلِي وَأَعْيَا، فَأَتَى عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " جَابِرٌ ". فَقُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " مَا شَأْنُكَ ". قُلْتُ أَبْطَأَ عَلَىَّ جَمَلِي وَأَعْيَا، فَتَخَلَّفْتُ. فَنَزَلَ يَحْجُنُهُ بِمِحْجَنِهِ، ثُمَّ قَالَ " ارْكَبْ ". فَرَكِبْتُ، فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ أَكُفُّهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " تَزَوَّجْتَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " بِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا ". قُلْتُ بَلْ ثَيِّبًا. قَالَ " أَفَلاَ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ ". قُلْتُ إِنَّ لِي أَخَوَاتٍ، فَأَحْبَبْتُ أَنْ أَتَزَوَّجَ امْرَأَةً تَجْمَعُهُنَّ، وَتَمْشُطُهُنَّ، وَتَقُومُ عَلَيْهِنَّ. قَالَ " أَمَّا إِنَّكَ قَادِمٌ، فَإِذَا قَدِمْتَ فَالْكَيْسَ الْكَيْسَ ". ثُمَّ قَالَ " أَتَبِيعُ جَمَلَكَ ". قُلْتُ نَعَمْ. فَاشْتَرَاهُ مِنِّي بِأُوقِيَّةٍ، ثُمَّ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلِي، وَقَدِمْتُ بِالْغَدَاةِ، فَجِئْنَا إِلَى الْمَسْجِدِ، فَوَجَدْتُهُ عَلَى باب الْمَسْجِدِ، قَالَ " الآنَ قَدِمْتَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " فَدَعْ جَمَلَكَ، فَادْخُلْ فَصَلِّ رَكْعَتَيْنِ ". فَدَخَلْتُ فَصَلَّيْتُ، فَأَمَرَ بِلاَلاً أَنْ يَزِنَ لَهُ أُوقِيَّةً. فَوَزَنَ لِي بِلاَلٌ، فَأَرْجَحَ فِي الْمِيزَانِ، فَانْطَلَقْتُ حَتَّى وَلَّيْتُ فَقَالَ " ادْعُ لِي جَابِرًا ". قُلْتُ الآنَ يَرُدُّ عَلَىَّ الْجَمَلَ، وَلَمْ يَكُنْ شَىْءٌ أَبْغَضَ إِلَىَّ مِنْهُ. قَالَ " خُذْ جَمَلَكَ وَلَكَ ثَمَنُهُ ".
Муҳаммад ибн Башшор бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди: Убайдуллаҳ бизга айтди, Ваҳб ибн Кайсондан, у Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир ғазотда эдим, туям мени секинлаштирди (орқада қолди) ва чарчади. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга етиб келди ва: «Жобир(ми)?» дедилар. Мен: ‹Ҳа› дедим. У зот: «Сенга нима бўлди?» дедилар. Мен: ‹Туям мени секинлаштирди ва чарчади, мен орқада қолдим› дедим. У зот тушди ва уни эгри таёғи билан туртди (ҳайдади), сўнг: «Мин» дедилар. Мен миндим, мен уни — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан (олдинга ўтиб кетмаслик учун) — тийиб бораётганимни кўрдим. У зот: «Уйландингми?» дедилар. Мен: ‹Ҳа› дедим. У зот: «Бокира(га)ми ёки тул (бева)га?» дедилар. Мен: ‹Балки тулга› дедим. У зот: «Бир (ёш) қиз (севишиб) ўйнашадиган-ку — сен у билан, у сен билан ўйнашар эди (нега бокира олмадинг)?» дедилар. Мен: ‹Менинг опа-сингилларим бор, мен уларни (бошини) жамлайдиган, уларни тарайдиган, уларга қарайдиган бир аёлга уйланишни ёқтирдим› дедим. У зот: «Сен (уйга) етиб борасан, етиб борганингда, ақлли (донолик) билан (иш тут) — ақлли (бўл)!» дедилар. Сўнг: «Туянгни сотасанми?» дедилар. Мен: ‹Ҳа› дедим. У зот уни мендан бир уқия(пул)га сотиб олди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мендан олдин (Мадинага) келди, мен эрта тонгда келдим. Биз масжидга келдик, мен уни масжид эшигида топдим. У зот: «Ҳозир келдингми?» дедилар. Мен: ‹Ҳа› дедим. У зот: «Бўлмаса, туянгни қолдир, кириб икки ракаат ўқи» дедилар. Мен кириб, намоз ўқиди. У зот Билолга унга (мен учун) бир уқия тортишни буюрди. Билол менга тортди ва тарозида (бирор нарса) ортиқ қилди (қўшди). Мен йўлга тушдим, ҳатто орқамга бурилгач: «Менга Жобирни чақир» дедилар. Мен: ‹Энди менга туяни қайтаради› дедим — менга ундан кўра ёмонроқ (севимсизроқ) нарса йўқ эди. У зот: «Туянгни ол, баҳоси (пули) ҳам сенга» дедилар.