2098-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Савдо-сотиқ китоби
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَتْ عُكَاظٌ وَمَجَنَّةُ وَذُو الْمَجَازِ أَسْوَاقًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ، فَلَمَّا كَانَ الإِسْلاَمُ تَأَثَّمُوا مِنَ التِّجَارَةِ فِيهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ {لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ} فِي مَوَاسِمِ الْحَجِّ، قَرَأَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَذَا.
Али бизга айтди: Суфён бизга айтди, Амрдан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Укоз, Мажанна ва Зул-Мажоз жоҳилиятда бозорлар эди. Ислом (келган) бўлганида, улар унда (мавсумда) савдо қилишдан гуноҳга ботишдан қўрқди. Шунда Аллаҳ: ‹‹Сизларга гуноҳ йўқ›› (оятини) — ҳаж мавсумларида — нозил қилди. Ибн Аббос шундай ўқиди.