حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّاسَ، فِي أَوَّلِ الْحَجِّ كَانُوا يَتَبَايَعُونَ بِمِنًى وَعَرَفَةَ وَسُوقِ ذِي الْمَجَازِ وَمَوَاسِمِ الْحَجِّ فَخَافُوا الْبَيْعَ وَهُمْ حُرُمٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ { لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ } فِي مَوَاسِمِ الْحَجِّ . قَالَ فَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ عُمَيْرٍ أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُهَا فِي الْمُصْحَفِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Масъада ривоят қилди, бизга Ибн Абу Зиъб ривоят қилди, у Ато ибн Абу Робоҳдан, у Убайд ибн Умайрдан, у Абдуллаҳ ибн Аббосдан ривоят қилди. Ҳаж бошланишида одамлар Минода, Арафада, Зул-Мажоз бозорида ва ҳаж мавсумларида савдо қилишар эди. Улар эҳромда бўлиб туриб савдо қилишдан қўрқишди. Шунда Аллаҳ субҳонаҳу: «Раббингиздан фазл талаб қилишингизда сизга гуноҳ йўқ» оятини ҳаж мавсумлари ҳақида нозил қилди. У деди: Убайд ибн Умайр менга уни мусъҳаф (Қуръан)да шундай ўқир эди, деб ривоят қилди.