أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ خَطَبْتُ امْرَأَةً عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَنَظَرْتَ إِلَيْهَا " . قُلْتُ لاَ . قَالَ " فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَإِنَّهُ أَجْدَرُ أَنْ يُؤْدَمَ بَيْنَكُمَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдулазиз ибн Абу Ризма хабар берди, у деди: бизга Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, у деди: бизга Осим, Бакр ибн Абдуллаҳ ал-Музанийдан, у ал-Муғира ибн Шуъбадан (ривоят қилдики), у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) замонида бир аёлга совчи бўлдим, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Унга қарадингми?» дедилар. Мен: «Йўқ,» дедим. У: «Унга қара, чунки бу икковингиз ўртангизда улфатлик (меҳр-муҳаббат) пайдо бўлишига лойиқроқдир,» дедилар.