حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنُونَ ابْنَ غِيَاثٍ ح وَحَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ، بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَدِّهِ، طَلْقِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِصَبِيٍّ لَهَا فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لَهُ فَلَقَدْ دَفَنْتُ ثَلاَثَةً قَالَ " دَفَنْتِ ثَلاَثَةً " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " لَقَدِ احْتَظَرْتِ بِحِظَارٍ شَدِيدٍ مِنَ النَّارِ " . قَالَ عُمَرُ مِنْ بَيْنِهِمْ عَنْ جَدِّهِ . وَقَالَ الْبَاقُونَ عَنْ طَلْقٍ . وَلَمْ يَذْكُرُوا الْجَدَّ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Абу Саъийд ал-Ашажж ривоят қилдилар — лафз Абу Бакрники — улар: бизга Ҳафс — яъни ибн Ғиёс — ривоят қилди, дедилар — (ҳ) — ва бизга Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, у бобоси Талқ ибн Муовиядан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жариридан, у Абу Ҳурайрадан, у деди: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига ўзининг бир гўдагини олиб келди ва: ‹Эй Аллаҳнинг Набийси, унинг ҳақига Аллаҳга дуо қилинг, мен аллақачон учтасини кўмдим› деди. У: «Учтасини кўмдингми?» дедилар. У: ‹Ҳа› деди. У: «Сен дўзахдан мустаҳкам бир тўсиқ билан тўсилибсан (ҳимояланибсан)» дедилар. Умар улар орасидан: ‹у бобосидан› деди. Қолганлари эса: ‹Талқдан› дедилар ва бобосини зикр қилмадилар.