حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، وَأَبِي، سُفْيَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْداللَّهِ، قَالَ جَاءَ أَبُو حُمَيْدٍ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ مِنَ النَّقِيعِ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَّ خَمَّرْتَهُ وَلَوْ أَنْ تَعْرُضَ عَلَيْهِ عُودًا ".
Қутайба, Жарирдан, у Аъмашдан, у Абу Солиҳ ва Абу Суфёндан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилади: У: Абу Ҳумайд Нақиъдан бир қадаҳ сут олиб келди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Уни ёпиб (қоплаб) қўймадингми, агар устига бир чўп кўндаланг қўйсанг ҳам (бўлар эди)?» дедилар.