5245-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ичимликлар китоби
وَحَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، وَأَبِي، صَالِحٍ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو حُمَيْدٍ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ مِنَ النَّقِيعِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَّ خَمَّرْتَهُ وَلَوْ تَعْرُضُ عَلَيْهِ عُودًا " .
Ва бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир ал-Аъмашдан, у Абу Суфён ва Абу Солиҳдан, у Жобирдан ривоят қилди. У деди: Абу Ҳумайд деб аталадиган бир киши Нақиъдан бир қадаҳ сут келтирди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам у кишига: «Уни ёпсанг бўлмасмиди, устига бир чўп кўндаланг қўйсанг ҳам эди», дедилар.