حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَمُوتُ لأَحَدٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ثَلاَثَةٌ مِنَ الْوَلَدِ فَتَمَسَّهُ النَّارُ إِلاَّ تَحِلَّةَ الْقَسَمِ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка ўқиб бердим, ибн Шиҳобдан, у Саъийд ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан, у дедилар: «Мусулмонлардан бирор кишининг уч фарзанди вафот этса, қасамнинг адо бўлиши (озгина ўтиши)дан бошқа дўзах унга тегмайди.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بْنُ عُيَيْنَةَ ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، وَابْنُ، رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الزُّهْرِيِّ، . بِإِسْنَادِ مَالِكٍ وَبِمَعْنَى حَدِيثِهِ إِلاَّ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " فَيَلِجَ النَّارَ إِلاَّ تَحِلَّةَ الْقَسَمِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Амр ан-Ноқид ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилдилар, улар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, дедилар — (ҳ) — ва бизга Абд ибн Ҳумайд ва ибн Рофиъ ривоят қилдилар, Абдурраззоқдан, бизга Маъмар хабар берди, иккаласи Зуҳрийдан, Моликнинг исноди билан ва унинг ҳадиси маъносида ривоят қилдилар. Фақат Суфённинг ҳадисида: «Қасамнинг адо бўлишидан бошқа дўзахга киради» дейилган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِنِسْوَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ " لاَ يَمُوتُ لإِحْدَاكُنَّ ثَلاَثَةٌ مِنَ الْوَلَدِ فَتَحْتَسِبَهُ إِلاَّ دَخَلَتِ الْجَنَّةَ " . فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنْهُنَّ أَوِ اثْنَيْنِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَوِ اثْنَيْنِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни ибн Муҳаммад — ривоят қилди, Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қиладики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ансорлардан бир гуруҳ аёлларга дедилар: «Сизлардан бирортасининг уч фарзанди вафот этиб, у сабр қилиб (ажрини Аллаҳдан кутса), албатта жаннатга киради.» Шунда улардан бир аёл: ‹Ёки иккитаси (вафот этса)ми, эй Аллаҳнинг Расули?› деди. У: «Ёки иккитаси» дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، بْنِ الأَصْبَهَانِيِّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ الرِّجَالُ بِحَدِيثِكَ فَاجْعَلْ لَنَا مِنْ نَفْسِكَ يَوْمًا نَأْتِيكَ فِيهِ تُعَلِّمُنَا مِمَّا عَلَّمَكَ اللَّهُ . قَالَ " اجْتَمِعْنَ يَوْمَ كَذَا وَكَذَا " . فَاجْتَمَعْنَ فَأَتَاهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَّمَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَهُ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْكُنَّ مِنِ امْرَأَةٍ تُقَدِّمُ بَيْنَ يَدَيْهَا مِنْ وَلَدِهَا ثَلاَثَةً إِلاَّ كَانُوا لَهَا حِجَابًا مِنَ النَّارِ " . فَقَالَتِ امْرَأَةٌ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَاثْنَيْنِ " .
Бизга Абу Комил ал-Жаҳдарий Фудайл ибн Ҳусайн ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн ал-Асбаҳонийдан, у Абу Солиҳ Заквондан, у Абу Саъийд ал-Худрийдан, у деди: Бир аёл Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, эркаклар сизнинг ҳадисингиздан (илмингиздан) баҳраманд бўлиб кетишди. Бизга ҳам ўзингиздан бир кун ажратинг, биз ўша куни ҳузурингизга келиб, Аллаҳ сизга ўргатган нарсалардан ўрганайлик› деди. У: «Фалон-фалон куни йиғилинглар» дедилар. Бас, улар йиғилдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларнинг олдиларига келдилар, уларга Аллаҳ ўзларига ўргатган нарсалардан ўргатдилар. Сўнг: «Сизлардан ҳар бир аёл ўз фарзандларидан учтасини (ўлимга) ўзидан олдин юборса, улар у учун дўзахдан парда бўлмасдан қолмайди» дедилар. Шунда бир аёл: ‹Иккитасини ҳам, иккитасини ҳам, иккитасини ҳам (юборса)ми?› деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Иккитасини ҳам, иккитасини ҳам, иккитасини ҳам» дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ، اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَصْبَهَانِيِّ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ . بِمِثْلِ مَعْنَاهُ وَزَادَا جَمِيعًا عَنْ شُعْبَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَصْبَهَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حَازِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ " ثَلاَثَةً لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва ибн Башшор ривоят қилдилар, улар: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, дедилар — (ҳ) — ва бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн ал-Асбаҳонийдан, шу иснодда, унинг маъносига ўхшаш. Иккаласи биргаликда Шуъбадан, у Абдурраҳмон ибн ал-Асбаҳонийдан зиёда қилдилар, у деди: Абу Ҳозимнинг Абу Ҳурайрадан ривоят қилаётганини эшитдим, у деди: «(Балоғатга, яъни) гуноҳ ёшига етмаган учтасини.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَأَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - يَعْنُونَ ابْنَ غِيَاثٍ ح وَحَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ، بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَدِّهِ، طَلْقِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِصَبِيٍّ لَهَا فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ لَهُ فَلَقَدْ دَفَنْتُ ثَلاَثَةً قَالَ " دَفَنْتِ ثَلاَثَةً " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " لَقَدِ احْتَظَرْتِ بِحِظَارٍ شَدِيدٍ مِنَ النَّارِ " . قَالَ عُمَرُ مِنْ بَيْنِهِمْ عَنْ جَدِّهِ . وَقَالَ الْبَاقُونَ عَنْ طَلْقٍ . وَلَمْ يَذْكُرُوا الْجَدَّ .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ва Абу Саъийд ал-Ашажж ривоят қилдилар — лафз Абу Бакрники — улар: бизга Ҳафс — яъни ибн Ғиёс — ривоят қилди, дедилар — (ҳ) — ва бизга Умар ибн Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, у бобоси Талқ ибн Муовиядан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жариридан, у Абу Ҳурайрадан, у деди: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига ўзининг бир гўдагини олиб келди ва: ‹Эй Аллаҳнинг Набийси, унинг ҳақига Аллаҳга дуо қилинг, мен аллақачон учтасини кўмдим› деди. У: «Учтасини кўмдингми?» дедилар. У: ‹Ҳа› деди. У: «Сен дўзахдан мустаҳкам бир тўсиқ билан тўсилибсан (ҳимояланибсан)» дедилар. Умар улар орасидан: ‹у бобосидан› деди. Қолганлари эса: ‹Талқдан› дедилар ва бобосини зикр қилмадилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ طَلْقِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، النَّخَعِيِّ أَبِي غِيَاثٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ يَشْتَكِي وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْهِ قَدْ دَفَنْتُ ثَلاَثَةً . قَالَ " لَقَدِ احْتَظَرْتِ بِحِظَارٍ شَدِيدٍ مِنَ النَّارِ " . قَالَ زُهَيْرٌ عَنْ طَلْقٍ . وَلَمْ يَذْكُرِ الْكُنْيَةَ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилдилар, улар: бизга Жарир ривоят қилди, дедилар, Талқ ибн Муовия ан-Нахаъий Абу Ғиёсдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жариридан, у Абу Ҳурайрадан, у деди: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига ўзининг бир ўғлини олиб келди ва: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, у касал, мен ундан қўрқаман (йўқотишидан), мен аллақачон учтасини кўмдим› деди. У: «Сен дўзахдан мустаҳкам бир тўсиқ билан тўсилибсан» дедилар. Зуҳайр: ‹Талқдан› деди ва кунясини зикр қилмади.