حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ طَلْقِ بْنِ مُعَاوِيَةَ، النَّخَعِيِّ أَبِي غِيَاثٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ يَشْتَكِي وَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْهِ قَدْ دَفَنْتُ ثَلاَثَةً . قَالَ " لَقَدِ احْتَظَرْتِ بِحِظَارٍ شَدِيدٍ مِنَ النَّارِ " . قَالَ زُهَيْرٌ عَنْ طَلْقٍ . وَلَمْ يَذْكُرِ الْكُنْيَةَ .
Бизга Қутайба ибн Саъийд ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилдилар, улар: бизга Жарир ривоят қилди, дедилар, Талқ ибн Муовия ан-Нахаъий Абу Ғиёсдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жариридан, у Абу Ҳурайрадан, у деди: Бир аёл Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурларига ўзининг бир ўғлини олиб келди ва: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, у касал, мен ундан қўрқаман (йўқотишидан), мен аллақачон учтасини кўмдим› деди. У: «Сен дўзахдан мустаҳкам бир тўсиқ билан тўсилибсан» дедилар. Зуҳайр: ‹Талқдан› деди ва кунясини зикр қилмади.