حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَتْ لَمَّا جَاءَ نَعْىُ أَبِي سُفْيَانَ مِنَ الشَّأْمِ دَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ ـ رضى الله عنها ـ بِصُفْرَةٍ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ، فَمَسَحَتْ عَارِضَيْهَا وَذِرَاعَيْهَا وَقَالَتْ إِنِّي كُنْتُ عَنْ هَذَا لَغَنِيَّةً، لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ، فَإِنَّهَا تُحِدُّ عَلَيْهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ".
Ҳумайдий бизга айтди: Суфён бизга айтди: Айюб ибн Мусо бизга айтди: Ҳумайд ибн Нофиъ менга хабар берди, Зайнаб бинти Абу Саламадан: У деди: Абу Суфённинг вафоти (хабари) Шомдан келганида, Умму Ҳабиба розияллаҳу анҳо учинчи кун сариқ (хушбўй) келтириб, икки чаккасига ва икки билакка суртди ва: ‹Мен буга муҳтож эмас эдим, фақат мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни: ‹Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга бир маййит учун уч (кун)дан ортиқ мотам тутиш ҳалол эмас, эридан бошқасига. Эри (учун) эса тўрт ой ўн (кун) мотам тутади› деганини эшитди› деди.