حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ، دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ". ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ حِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا، فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ ثُمَّ قَالَتْ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ، غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ".
Исмоил бизга айтди: Молик менга айтди, Абдуллаҳ ибн Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазмдан, у Ҳумайд ибн Нофиъдан, у Зайнаб бинти Абу Саламадан: У унга хабар берди: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Умму Ҳабибанинг олдига кирдим. У: ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деганини эшитдим: ‹Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга бир маййит учун уч (кун)дан ортиқ мотам тутиш ҳалол эмас, эридан бошқасига, (эри учун) тўрт ой ўн (кун)›› деди. Сўнг мен Зайнаб бинти Жаҳшнинг олдига — унинг биродари вафот этганида — кирдим. У хушбўй (атир) келтириб суртди, сўнг: ‹Менинг хушбўйга ҳожатим йўқ, фақат мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни минбарда: ‹Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга бир маййит учун уч (кун)дан ортиқ мотам тутиш ҳалол эмас, эридан бошқасига, (эри учун) тўрт ой ўн (кун)› деганини эшитдим› деди.