حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ قَزَعَةَ، مَوْلَى زِيَادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ ـ وَقَدْ غَزَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثِنْتَىْ عَشْرَةَ ـ غَزْوَةً ـ قَالَ أَرْبَعٌ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ يُحَدِّثُهُنَّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَعْجَبْنَنِي وَآنَقْنَنِي " أَنْ لاَ تُسَافِرَ امْرَأَةٌ مَسِيرَةَ يَوْمَيْنِ لَيْسَ مَعَهَا زَوْجُهَا أَوْ ذُو مَحْرَمٍ، وَلاَ صَوْمَ يَوْمَيْنِ الْفِطْرِ وَالأَضْحَى، وَلاَ صَلاَةَ بَعْدَ صَلاَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ، وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ، وَلاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلاَّ إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ مَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِي، وَمَسْجِدِ الأَقْصَى ".
Сулаймон ибн Ҳарб бизга айтди: Шуъба бизга айтди, Абдул-Малик ибн Умайрдан, у Зиёднинг чўриси Қазаъадан: У деди: Мен Абу Саъидни — у Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўн икки ғазотда (жангда) қатнашган — шундай деганини эшитди: ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан тўрт (нарса)ни эшитди — ёки: у зот уларни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўзлаб берар эди — улар мени ҳайратга солди ва хуш қилди: ‹Аёл — ёнида эри ёки маҳрам (эгаси) бўлмаган ҳолда — икки кунлик (масофа) йўлга сафар қилмасин, икки кун — фитр ва азҳо (қурбон ийди) (кунлари) — рўза (тутилмайди), икки намоздан кейин — асрдан кейин қуёш ботгунча ва субҳдан кейин қуёш чиқгунча — намоз (йўқ), ва (узоқ сафарга) фақат уч масжидга: Масжидул-Ҳаром, менинг масжидим ва Масжидул-Ақсога(гина) йўл (асбоби) боғланади (сафар қилинади)›».