5881-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Кийим китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عِيدٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لَمْ يُصَلِّ قَبْلُ وَلاَ بَعْدُ، ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تَصَدَّقُ بِخُرْصِهَا وَسِخَابِهَا.
Муҳаммад ибн Аръара, Шуъбадан, у Адий ибн Собитдан, у Саид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ийд куни чиқиб, икки ракъат ўқидилар — ундан олдин ҳам, кейин ҳам (бошқани) ўқимадилар — сўнг аёлларнинг олдига келиб, уларни садақага буюрдилар. Шунда аёл ўз исирғаси ва мунчоғиндан садақа қила бошлади, деди.