حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هَلَكَتْ قِلاَدَةٌ لأَسْمَاءَ، فَبَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي طَلَبِهَا رِجَالاً، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسُوا عَلَى وُضُوءٍ وَلَمْ يَجِدُوا مَاءً، فَصَلَّوْا وَهُمْ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ، فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ. زَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ.
Ишоқ ибн Иброҳим, Абдадан: Бизга Ҳишом ибн Урва, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) айтиб берди: У: Асмонинг бир марварид шодаси (қилода) йўқолди, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам уни қидиришга кишилар юбордилар. Намоз вақти бўлди, улар таҳоратсиз эдилар ва сув топмадилар, шунда таҳоратсиз ҳолда намоз ўқидилар. Буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилдилар, шунда Аллаҳ таяммум оятини нозил қилди, деди. Ибн Нумайр Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан: «(Оиша) Асмодан (қилодани) арият (вақтинча) олган эди» (деб) зиёда қилди.