حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ فِطْرٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ لَمْ يُصَلِّ قَبْلَهُمَا وَلاَ بَعْدَهُمَا ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي خُرْصَهَا وَسِخَابَهَا .
Бизга Ҳафс ибн Умар, унга Шуъба, менга Адий ибн Собит Саъийд ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Рўза ҳайити кунида чиқдилар ва икки ракъат ўқидилар, ундан олдин ҳам, ундан кейин ҳам (намоз) ўқимадилар. Сўнг аёлларнинг олдига келдилар, У билан Билол бор эди. У уларни садақага буюрдилар. Шунда аёл ўз ҳалқаси (сирғаси) ва маржонини ташлай бошлади.