حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَاتَلَ أَجِيرٌ لِي رَجُلاً فَعَضَّ يَدَهُ فَانْتَزَعَهَا فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَهَا وَقَالَ " أَتُرِيدُ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَالْفَحْلِ " . قَالَ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَهْدَرَهَا وَقَالَ بَعُدَتْ سِنُّهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Ибн Журайждан ривоят қилиб деди: менга Ато Сафвон ибн Яълодан, у отасидан хабар берди. У деди: Менинг бир ишчим бир киши билан урушиб қолди; бас, у (киши) унинг қўлини тишлади. Шунда у қўлини тортиб олди ва (тишлаганнинг) олд тиши тушиб кетди. Бас, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келди. Шунда у (тишни) бекорга (диятсиз) қолдирдилар ва дедилар: «Сен у қўлини сенинг оғзингга солиб, буқадай уни ғажишини истайсанми?» У деди: Менга Ибн Абу Мулайка бобосидан хабар бердики, Абу Бакр розияллаҳу анҳу уни (тишни) бекорга қолдирдилар ва: «Тиши узоқ бўлсин» дедилар.