Ўзига ҳужум қилганни қайтарган киши

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَاتَلَ أَجِيرٌ لِي رَجُلاً فَعَضَّ يَدَهُ فَانْتَزَعَهَا فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَهَا وَقَالَ ‏ "‏ أَتُرِيدُ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَالْفَحْلِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَأَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَهْدَرَهَا وَقَالَ بَعُدَتْ سِنُّهُ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Ибн Журайждан ривоят қилиб деди: менга Ато Сафвон ибн Яълодан, у отасидан хабар берди. У деди: Менинг бир ишчим бир киши билан урушиб қолди; бас, у (киши) унинг қўлини тишлади. Шунда у қўлини тортиб олди ва (тишлаганнинг) олд тиши тушиб кетди. Бас, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келди. Шунда у (тишни) бекорга (диятсиз) қолдирдилар ва дедилар: «Сен у қўлини сенинг оғзингга солиб, буқадай уни ғажишини истайсанми?» У деди: Менга Ибн Абу Мулайка бобосидан хабар бердики, Абу Бакр розияллаҳу анҳу уни (тишни) бекорга қолдирдилар ва: «Тиши узоқ бўлсин» дедилар.

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، وَعَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، بِهَذَا زَادَ ثُمَّ قَالَ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لِلْعَاضِّ ‏ "‏ إِنْ شِئْتَ أَنْ تُمَكِّنَهُ مِنْ يَدِكَ فَيَعَضَّهَا ثُمَّ تَنْزِعَهَا مِنْ فِيهِ ‏"‏ ‏.‏ وَأَبْطَلَ دِيَةَ أَسْنَانِهِ ‏.‏

Бизга Зиёд ибн Айюб ривоят қилди, бизга Ҳушайм хабар берди, бизга Ҳажжож ва Абдулмалик Атодан, у Яъло ибн Умайядан шуни ривоят қилдилар. У зиёда қилди: Сўнгра у — яъни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — тишловчига дедилар: «Агар истасанг, қўлингни унга имкон бериб берсанг, у уни тишлайди, сўнгра сен уни унинг оғзидан тортиб оласан.» Ва унинг тишлари диятини бекор қилдилар.