أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ قَالَ ثَنَايَاهُ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَأْمُرُنِي تَأْمُرُنِي أَنْ آمُرَهُ أَنْ يَدَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ إِنْ شِئْتَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ يَدَكَ حَتَّى يَقْضَمَهَا ثُمَّ انْتَزِعْهَا إِنْ شِئْتَ " .
Бизга Аҳмад ибн Усмон Абул-Жавзо хабар берди, у деди: бизга Қурайш ибн Анас хабар берди, у Ибн Авндан, у Ибн Сийрииндан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), бир киши бошқа бир кишининг қўлини тишлади. У (тишлатган киши) ўз қўлини тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши — ёки: олдинги тишлари — тушиб кетди. Шунда у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ундан ўзи учун ҳукм сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сен мендан нима талаб қиласан? Мен унга қўлини сенинг оғзингда қолдириб, сен уни худди эркак туя кавшанганидек кавшашингни буюришимними талаб қиласан? Агар хоҳласанг, қўлингни унга узат, у уни кавшасин, сўнг хоҳласанг уни тортиб ол,» дедилар.»