باب الْقَوَدِ مِنَ الْعَضَّةِ وَذِكْرِ اخْتِلاَفِ أَلْفَاظِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ .
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ قَالَ ثَنَايَاهُ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَأْمُرُنِي تَأْمُرُنِي أَنْ آمُرَهُ أَنْ يَدَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ إِنْ شِئْتَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ يَدَكَ حَتَّى يَقْضَمَهَا ثُمَّ انْتَزِعْهَا إِنْ شِئْتَ " .
Бизга Аҳмад ибн Усмон Абул-Жавзо хабар берди, у деди: бизга Қурайш ибн Анас хабар берди, у Ибн Авндан, у Ибн Сийрииндан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), бир киши бошқа бир кишининг қўлини тишлади. У (тишлатган киши) ўз қўлини тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши — ёки: олдинги тишлари — тушиб кетди. Шунда у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ундан ўзи учун ҳукм сўради. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга: «Сен мендан нима талаб қиласан? Мен унга қўлини сенинг оғзингда қолдириб, сен уни худди эркак туя кавшанганидек кавшашингни буюришимними талаб қиласан? Агар хоҳласанг, қўлингни унга узат, у уни кавшасин, сўнг хоҳласанг уни тортиб ол,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ آخَرَ عَلَى ذِرَاعِهِ فَاجْتَذَبَهَا فَانْتَزَعَتْ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهَا وَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ لَحْمَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " .
Бизга Амр ибн Алий хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Саид ибн Аби Аруба ривоят қилди, у Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), бир киши бошқа бир кишини билагидан тишлади. У (тишлатилган киши) қўлини тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши тортилиб чиқиб кетди. Бу иш Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб чиқарилди, у эса уни (товонни) ботил қилдилар ва: «Сен оғангнинг гўштини худди эркак туя кавшаганидек кавшамоқчи бўлганмидинг?» дедилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ قَاتَلَ يَعْلَى رَجُلاً فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لاَ دِيَةَ لَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Қатодадан, у Зурородан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), у деди: «Яъло бир киши билан урушиб қолди, улардан бири ўртоғини тишлади. У (тишлатилган киши) ўз қўлини унинг оғзидан тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши отилиб чиқиб кетди. Улар жанжаллашиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (ҳакамликка) келдилар. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз ўз оғасини худди эркак туя тишлаганидек тишлайдими? Унга дият йўқ,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ يَعْلَى، قَالَ فِي الَّذِي عَضَّ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ دِيَةَ لَكَ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у Шуъбадан, у Қатодадан, у Зурородан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), Яъло (бошқасини) тишлагани учун олдинги тиши отилиб чиқиб кетган киши ҳақида шундай дедики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сенга дият йўқ,» дедилар.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ ذِرَاعَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ ذِرَاعَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " . فَأَبْطَلَهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у деди: бизга Абу Ҳишом ривоят қилди, у деди: бизга Абон ривоят қилди, у деди: бизга Қатода ривоят қилди, у деди: бизга Зуроро ибн Авфо ривоят қилди, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), бир киши бошқа бир кишининг билагини тишлади, у эса (унинг) олдинги тишини тортиб чиқариб юборди. Сўнг у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига бориб, бу ҳақда у кишига айтди. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сен оғангнинг билагини худди эркак туя кавшаганидек кавшамоқчи бўлганмидинг?» дедилар ва уни (товонни) ботил қилдилар.»