أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ قَاتَلَ يَعْلَى رَجُلاً فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لاَ دِيَةَ لَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Қатодадан, у Зурородан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), у деди: «Яъло бир киши билан урушиб қолди, улардан бири ўртоғини тишлади. У (тишлатилган киши) ўз қўлини унинг оғзидан тортиб олди, шунда (тишлаган кишининг) олдинги тиши отилиб чиқиб кетди. Улар жанжаллашиб Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (ҳакамликка) келдилар. У (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сиздан бирингиз ўз оғасини худди эркак туя тишлаганидек тишлайдими? Унга дият йўқ,» дедилар.»