أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ مُسَافِعٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْسِمُ شَيْئًا أَقْبَلَ رَجُلٌ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَطَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُرْجُونٍ كَانَ مَعَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَعَالَ فَاسْتَقِدْ " . قَالَ بَلْ قَدْ عَفَوْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ .
Бизга Ваҳб ибн Баён хабар берди, у деди: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: менга Амр ибн ал-Ҳорис хабар берди, у Букайр ибн Абдуллаҳдан, у Абийда ибн Мусофиъдан, у Абу Саид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир нарсани тақсимлаб турган эдилар, бир киши яқинлашиб, у кишининг устига энгашди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўзларида бўлган хурмо шохчаси билан уни туртдилар. У киши чиқиб кетди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Кел, қасосингни ол,» дедилар. У: «Йўқ, мен авф қилдим, эй Аллаҳнинг Расули,» деди.»