حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ الْمِصْرِيُّ ابْنُ أَخِي، رِشْدِينَ بْنِ سَعْدٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَزْهَرَ، قَالَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الآنَ وَهُوَ فِي الرِّحَالِ يَلْتَمِسُ رَحْلَ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَالَ لِلنَّاسِ " اضْرِبُوهُ " . فَمِنْهُمْ مَنْ ضَرَبَهُ بِالنِّعَالِ وَمِنْهُمْ مَنْ ضَرَبَهُ بِالْعَصَا وَمِنْهُمْ مَنْ ضَرَبَهُ بِالْمِيتَخَةِ - قَالَ ابْنُ وَهْبٍ الْجَرِيدَةُ الرَّطْبَةُ - ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تُرَابًا مِنَ الأَرْضِ فَرَمَى بِهِ فِي وَجْهِهِ .
Бизга Сулаймон Ибн Довуд Маҳрий Мисрий — Ришдин Ибн Саъднинг жияни — ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, бизга Усома Ибн Зайд хабар берди: Ибн Шиҳоб унга Абдурраҳмон Ибн Азҳардан ривоят қилди. У деди: Гўё мен ҳозир Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қараб турибман, у манзиллар орасида Холид Ибн Валиднинг манзилини излаб юрар эди. Шу ҳолда турганда, хамр ичган бир киши келтирилди. У одамларга деди: «Уни уринглар». Улардан баъзилари уни кавуш билан урди, баъзилари ҳасса билан урди, баъзилари ҳўл хурмо шохи билан урди — Ибн Ваҳб деди: «мийтаха» ҳўл хурмо новдасидир. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ердан тупроқ олиб, унинг юзига сочди.