حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، قَالَ وَجَدْتُ فِي كِتَابِ خَالِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ عُقَيْلٍ أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَزْهَرِ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِشَارِبٍ وَهُوَ بِحُنَيْنٍ فَحَثَى فِي وَجْهِهِ التُّرَابَ ثُمَّ أَمَرَ أَصْحَابَهُ فَضَرَبُوهُ بِنِعَالِهِمْ وَمَا كَانَ فِي أَيْدِيهِمْ حَتَّى قَالَ لَهُمُ " ارْفَعُوا " . فَرَفَعُوا فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ جَلَدَ أَبُو بَكْرٍ فِي الْخَمْرِ أَرْبَعِينَ ثُمَّ جَلَدَ عُمَرُ أَرْبَعِينَ صَدْرًا مِنْ إِمَارَتِهِ ثُمَّ جَلَدَ ثَمَانِينَ فِي آخِرِ خِلاَفَتِهِ ثُمَّ جَلَدَ عُثْمَانُ الْحَدَّيْنِ كِلَيْهِمَا ثَمَانِينَ وَأَرْبَعِينَ ثُمَّ أَثْبَتَ مُعَاوِيَةُ الْحَدَّ ثَمَانِينَ .
Бизга Ибн Сарҳ ривоят қилди, у деди: Мен тоғам Абдурраҳмон Ибн Абдулҳамиднинг китобида Уқайлдан топдим: Ибн Шиҳоб унга хабар берди, Абдуллаҳ Ибн Абдурраҳмон Ибн Азҳар унга ўз отасидан хабар берди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга Ҳунайнда бир ичувчи келтирилди, у унинг юзига тупроқ сепди, сўнг саҳобаларига буюрди, улар уни кавушлари ва қўлларидаги нарсалар билан уришди, токи у уларга: «Кўтаринглар (тўхтатинглар)» дегунча. Улар кўтаришди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этди. Кейин Абу Бакр хамр учун қирқ марта қамчилади, сўнг Умар ўз амирлигининг бошида қирқ марта қамчилади, сўнг халифалигининг охирида саксон марта қамчилади, сўнг Усмон иккала чегарани — саксон ва қирқни — ҳам қамчилади, сўнг Муовия ҳад жазосини саксон деб белгилади.