حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرٍو، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ عُبَيْدَةَ بْنِ مُسَافِعٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْسِمُ قَسْمًا أَقْبَلَ رَجُلٌ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَطَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُرْجُونٍ كَانَ مَعَهُ فَجُرِحَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَعَالَ فَاسْتَقِدْ " . فَقَالَ بَلْ عَفَوْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у Амрдан — яъни Ибн Ҳорисдан — у Букайр ибн Ашажждан, у Убайда ибн Мусофиъдан, у Абу Саъид ал-Худрийдан ривоят қилиб деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бир нарсани тақсимлаётганларида бир киши келиб, у кишига (яқинлашиб) энгашди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларида бўлган хурмо шохи билан уни нуқиб олдилар ва унинг юзи яраланди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Кел, қасос ол», дедилар. У: «Йўқ, кечирдим, ё Расулуллаҳ», деди.